Aardmagnetisch veld in Oud-Beijerland
In Oud-Beijerland (Zuid-Holland, Nederland) heeft het aardmagnetisch veld een sterkte van 49,4 µT (49.412 nanotesla). Een kompasnaald wijst 2,6° oostelijk van het ware noorden. De veldlijnen duiken onder een hoek van 67,0° met de horizontaal de grond in.
Magnetische veldwaarden voor Oud-Beijerland
- Totale veldsterkte
- 49,41 µT49.412 nT
- Declinatie
- 2,63° O+9,5′ per jaar
- Inclinatie
- 67,03°veld wijst de grond in
- Horizontale intensiteit
- 19,28 µT19.282 nT
- Verticale intensiteit
- 45,49 µTpositief = omlaag
- Noordcomponent
- 19,26 µT19.262 nT
- Oostcomponent
- 0,88 µT884 nT
- Jaarlijkse veldverandering
- +38 nTper jaar
- Geomagnetische breedte
- 52,9°afstand tot de magnetische evenaar
Ware noorden Magnetisch noorden
Kompasdeclinatie in Oud-Beijerland
In Oud-Beijerland ligt het magnetisch noorden 2,6° ten oosten van het ware noorden. Om een kompaskoers om te rekenen naar een kaartkoers tel je 2,6° op (waar = magnetisch + 2,6°); andersom trek je ze af. De declinatie verandert met +9,5′ per jaar, dus oude kaarten tonen een verouderde waarde.
Noorderlicht in Oud-Beijerland
Oud-Beijerland ligt op 52,9° geomagnetische breedte. Poollicht wordt hier – laag aan de noordelijke horizon – zichtbaar vanaf ongeveer Kp 7.
Live gegevens laden …
Zo is het magnetisch veld in Oud-Beijerland sinds 1900 veranderd
Sinds 1900 is de declinatie in Oud-Beijerland verschoven van 14,3° W naar 2,6° O en is de veldsterkte met +4,6 % veranderd (van 47,2 naar 49,4 µT). Rond 2011 trok de agonische lijn (declinatie nul) over Oud-Beijerland – sindsdien wijst het kompas oostelijk van het ware noorden.
| Jaar | Declinatie | Inclinatie | Totale veldsterkte (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 14,3° W | 66,8° | 47,23 |
| 1910 | 13,4° W | 66,6° | 47,05 |
| 1920 | 11,8° W | 66,7° | 46,79 |
| 1930 | 9,9° W | 66,8° | 46,75 |
| 1940 | 8,2° W | 67,0° | 46,97 |
| 1950 | 6,9° W | 67,1° | 47,22 |
| 1960 | 5,8° W | 67,0° | 47,47 |
| 1970 | 5,1° W | 66,8° | 47,76 |
| 1980 | 4,0° W | 66,7° | 48,07 |
| 1990 | 2,8° W | 66,8° | 48,26 |
| 2000 | 1,5° W | 66,9° | 48,50 |
| 2010 | 0,2° W | 66,9° | 48,81 |
| 2020 | 1,5° O | 66,9° | 49,13 |
| 2025 | 2,3° O | 67,0° | 49,34 |
| 2030* | 3,1° O | 67,1° | 49,53 |
* 2030: verwachting op basis van de seculaire variatie van IGRF-14.
Oud-Beijerland vergeleken
Over de 234 steden in Nederland met meer dan 15.000 inwoners is de gemiddelde veldsterkte 49,5 µT en de gemiddelde declinatie 2,9° O. Oud-Beijerland staat op plaats 185 van 234 qua veldsterkte (1 = sterkst).
Steden in de buurt
| Stad | Afstand | Declinatie | µT |
|---|---|---|---|
| Rhoon | 4 km | 2,6° O | 49,4 |
| Hoogvliet | 6 km | 2,6° O | 49,4 |
| Spijkenisse | 6 km | 2,6° O | 49,4 |
| Barendrecht | 9 km | 2,7° O | 49,4 |
| Schiedam | 11 km | 2,6° O | 49,4 |
| Vlaardingen | 11 km | 2,6° O | 49,4 |
Veelgestelde vragen
Hoe sterk is het aardmagnetisch veld in Oud-Beijerland?
Ongeveer 49,4 µT (49.412 nanotesla) op de grond (IGRF-14, november 2026). Daarvan werkt 19,3 µT horizontaal en 45,5 µT verticaal.
Hoe groot is de magnetische declinatie in Oud-Beijerland?
De declinatie is 2,6° O: een kompas wijst 2,6° oostelijk van het ware noorden. Ze verandert momenteel met ongeveer +9,5′ (boogminuten) per jaar.
Kun je in Oud-Beijerland het noorderlicht zien?
Oud-Beijerland ligt op 52,9° geomagnetische breedte. Poollicht wordt hier – laag aan de noordelijke horizon – zichtbaar vanaf ongeveer Kp 7.
Hoe groot is de magnetische inclinatie in Oud-Beijerland?
De veldlijnen staan 67,0° schuin ten opzichte van de horizontaal en wijzen de grond in. Een vrij opgehangen magneetnaald helt precies onder deze hoek.
Is het magnetisch veld in Oud-Beijerland schadelijk?
Nee. Met ongeveer 49 µT is het aardmagnetisch veld zo'n 101 keer zwakker dan een koelkastmagneet en 60.714 keer zwakker dan een MRI-scanner van 3 tesla. Het leven op aarde is erin ontstaan.
Berekend met het International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) voor november 2026 op 3 m boven zeeniveau. Lokale afwijkingen (ertsafzettingen, staalconstructies, hoogspanningslijnen) kunnen enkele graden verschil geven. Methode & bronnen