Aardmagnetisch veld in Indianapolis
In Indianapolis (Indiana, Verenigde Staten) heeft het aardmagnetisch veld een sterkte van 51,6 µT (51.557 nanotesla). Een kompasnaald wijst 5,0° westelijk van het ware noorden. De veldlijnen duiken onder een hoek van 66,7° met de horizontaal de grond in.
Magnetische veldwaarden voor Indianapolis
- Totale veldsterkte
- 51,56 µT51.557 nT
- Declinatie
- 5,01° W−1,6′ per jaar
- Inclinatie
- 66,66°veld wijst de grond in
- Horizontale intensiteit
- 20,42 µT20.424 nT
- Verticale intensiteit
- 47,34 µTpositief = omlaag
- Noordcomponent
- 20,35 µT20.346 nT
- Oostcomponent
- −1,78 µT−1.784 nT
- Jaarlijkse veldverandering
- −123 nTper jaar
- Geomagnetische breedte
- 48,6°afstand tot de magnetische evenaar
Ware noorden Magnetisch noorden
Kompasdeclinatie in Indianapolis
In Indianapolis ligt het magnetisch noorden 5,0° ten westen van het ware noorden. Om een kompaskoers om te rekenen naar een kaartkoers trek je 5,0° af (waar = magnetisch − 5,0°); andersom tel je ze op. De declinatie verandert met −1,6′ per jaar, dus oude kaarten tonen een verouderde waarde.
Noorderlicht in Indianapolis
Indianapolis ligt op 48,6° geomagnetische breedte. Poollicht wordt hier – laag aan de noordelijke horizon – zichtbaar vanaf ongeveer Kp 9.
Live gegevens laden …
Zo is het magnetisch veld in Indianapolis sinds 1900 veranderd
Sinds 1900 is de declinatie in Indianapolis verschoven van 2,2° O naar 5,0° W en is de veldsterkte met −15,7 % veranderd (van 61,2 naar 51,6 µT). Rond 1973 trok de agonische lijn (declinatie nul) over Indianapolis – sindsdien wijst het kompas westelijk van het ware noorden.
| Jaar | Declinatie | Inclinatie | Totale veldsterkte (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 2,2° O | 70,6° | 61,17 |
| 1910 | 2,0° O | 70,9° | 60,69 |
| 1920 | 1,7° O | 71,2° | 59,75 |
| 1930 | 1,4° O | 71,4° | 58,75 |
| 1940 | 1,5° O | 71,5° | 58,11 |
| 1950 | 1,4° O | 71,3° | 57,76 |
| 1960 | 1,1° O | 70,9° | 57,66 |
| 1970 | 0,4° O | 70,4° | 57,39 |
| 1980 | 1,0° W | 69,7° | 56,68 |
| 1990 | 2,3° W | 69,3° | 55,82 |
| 2000 | 3,4° W | 68,8° | 54,80 |
| 2010 | 4,2° W | 68,0° | 53,56 |
| 2020 | 4,8° W | 67,2° | 52,35 |
| 2025 | 5,0° W | 66,8° | 51,78 |
| 2030* | 5,1° W | 66,4° | 51,17 |
* 2030: verwachting op basis van de seculaire variatie van IGRF-14.
Indianapolis vergeleken
Over de 3.123 steden in Verenigde Staten met meer dan 15.000 inwoners is de gemiddelde veldsterkte 49,3 µT en de gemiddelde declinatie 1,9° W. Indianapolis staat op plaats 745 van 3.123 qua veldsterkte (1 = sterkst).
Steden in de buurt
| Stad | Afstand | Declinatie | µT |
|---|---|---|---|
| Cincinnati | 158 km | 6,1° W | 51,1 |
| Louisville | 172 km | 5,1° W | 50,7 |
| Lexington-Fayette | 241 km | 6,0° W | 50,5 |
| Lexington | 246 km | 6,0° W | 50,5 |
| Chicago | 263 km | 4,1° W | 52,7 |
| Columbus | 270 km | 7,2° W | 51,4 |
Veelgestelde vragen
Hoe sterk is het aardmagnetisch veld in Indianapolis?
Ongeveer 51,6 µT (51.557 nanotesla) op de grond (IGRF-14, november 2026). Daarvan werkt 20,4 µT horizontaal en 47,3 µT verticaal.
Hoe groot is de magnetische declinatie in Indianapolis?
De declinatie is 5,0° W: een kompas wijst 5,0° westelijk van het ware noorden. Ze verandert momenteel met ongeveer −1,6′ (boogminuten) per jaar.
Kun je in Indianapolis het noorderlicht zien?
Indianapolis ligt op 48,6° geomagnetische breedte. Poollicht wordt hier – laag aan de noordelijke horizon – zichtbaar vanaf ongeveer Kp 9.
Hoe groot is de magnetische inclinatie in Indianapolis?
De veldlijnen staan 66,7° schuin ten opzichte van de horizontaal en wijzen de grond in. Een vrij opgehangen magneetnaald helt precies onder deze hoek.
Is het magnetisch veld in Indianapolis schadelijk?
Nee. Met ongeveer 52 µT is het aardmagnetisch veld zo'n 97 keer zwakker dan een koelkastmagneet en 58.188 keer zwakker dan een MRI-scanner van 3 tesla. Het leven op aarde is erin ontstaan.
Berekend met het International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) voor november 2026 op 218 m boven zeeniveau. Lokale afwijkingen (ertsafzettingen, staalconstructies, hoogspanningslijnen) kunnen enkele graden verschil geven. Methode & bronnen