PL

Pole magnetyczne Ziemi – At-Ta’if

W miejscowości At-Ta’if (Mecca Region, Arabia Saudyjska) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 40,9 µT (40 948 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 3,4° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 31,3° do poziomu.

21,27° N, 40,42° E · 1 672 m · Ludność: 688 693 · IGRF-14, listopad 2026

Wartości pola magnetycznego – At-Ta’if

Całkowite natężenie
40,95 µT40 948 nT
Deklinacja
3,42° E−0,3′ rocznie
Inklinacja
31,31°pole skierowane w ziemię
Składowa pozioma
34,98 µT34 984 nT
Składowa pionowa
21,28 µTdodatnia = w dół
Składowa północna
34,92 µT34 922 nT
Składowa wschodnia
2,09 µT2 087 nT
Roczna zmiana pola
+25 nTrocznie
Szerokość geomagnetyczna
17,4°odległość od równika magnetycznego
N

Północ geograficzna Północ magnetyczna

Deklinacja kompasu – At-Ta’if

W miejscowości At-Ta’if północ magnetyczna leży 3,4° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 3,4° (geograficzny = magnetyczny + 3,4°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o −0,3′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.

Zorza polarna – At-Ta’if

At-Ta’if leży na szerokości geomagnetycznej 17,4°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.

Prognoza zorzy i indeks Kp na żywo →

Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – At-Ta’if

Od 1900 roku deklinacja w miejscowości At-Ta’if zmieniła się z 2,0° W na 3,4° E, a natężenie pola o +9,8 % (z 37,3 do 40,9 µT). Około 1918 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością At-Ta’if – od tego czasu kompas wskazuje na wschód od północy geograficznej.

−2,6−0,90,72,34,0190019251950197520002025
Deklinacja w stopniach (ujemna = zachód), 1900–2030
36,938,039,240,341,4190019251950197520002025
Całkowite natężenie w µT, 1900–2030
RokDeklinacjaInklinacjaCałkowite natężenie (µT)
19002,0° W24,8°37,30
19100,9° W25,2°37,35
19200,2° E26,1°37,61
19300,9° E26,9°38,08
19401,1° E27,3°38,72
19501,1° E27,4°39,31
19601,1° E27,9°39,78
19701,2° E28,0°39,86
19801,6° E28,3°39,87
19902,0° E28,8°39,86
20002,4° E29,6°40,04
20102,9° E30,3°40,35
20203,4° E31,0°40,73
20253,4° E31,2°40,90
2030*3,4° E31,4°41,03

* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.

Porównanie – At-Ta’if

Dla 96 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Arabia Saudyjska) średnie natężenie wynosi 42,7 µT, a średnia deklinacja 3,4° E. At-Ta’if zajmuje 75. miejsce na 96 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).

Miasta w pobliżu

MiastoOdległośćDeklinacjaµT
Mekka64 km3,5° E41,0
Dżudda130 km3,6° E40,9
Medyna365 km3,9° E42,4
Sulţānah368 km3,9° E42,4
Port Sudan381 km3,6° E39,8
Chamis Muszajt410 km2,8° E39,8

Wszystkie miasta: Mecca Region →

Najczęstsze pytania

Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – At-Ta’if?

Około 40,9 µT (40 948 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 35,0 µT działa poziomo, a 21,3 µT pionowo.

Jaka jest deklinacja magnetyczna – At-Ta’if?

Deklinacja wynosi 3,4° E: kompas wskazuje 3,4° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około −0,3′ (minut kątowych) rocznie.

Czy można zobaczyć zorzę polarną – At-Ta’if?

At-Ta’if leży na szerokości geomagnetycznej 17,4°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.

Jaka jest inklinacja magnetyczna – At-Ta’if?

Linie pola są nachylone pod kątem 31,3° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.

Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – At-Ta’if?

Nie. Przy około 41 µT pole Ziemi jest mniej więcej 122 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 73 265 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.

Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 1 672 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła