Pole magnetyczne Ziemi – Central Coast
W miejscowości Central Coast (Nowa Południowa Walia, Australia) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 56,7 µT (56 692 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 12,7° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wychodzą z ziemi pod kątem 64,0° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Central Coast
- Całkowite natężenie
- 56,69 µT56 692 nT
- Deklinacja
- 12,69° E+1,1′ rocznie
- Inklinacja
- −63,95°pole skierowane z ziemi
- Składowa pozioma
- 24,90 µT24 897 nT
- Składowa pionowa
- −50,93 µTujemna = w górę
- Składowa północna
- 24,29 µT24 289 nT
- Składowa wschodnia
- 5,47 µT5 469 nT
- Roczna zmiana pola
- −21 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- −39,7°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Central Coast
W miejscowości Central Coast północ magnetyczna leży 12,7° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 12,7° (geograficzny = magnetyczny + 12,7°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o +1,1′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza południowa – Central Coast
Central Coast leży na szerokości geomagnetycznej −39,7°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Central Coast
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Central Coast zmieniła się z 9,4° E na 12,7° E, a natężenie pola o −1,6 % (z 57,6 do 56,7 µT).
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 9,4° E | −62,5° | 57,63 |
| 1910 | 9,4° E | −62,8° | 57,74 |
| 1920 | 9,6° E | −63,0° | 57,72 |
| 1930 | 9,8° E | −63,2° | 57,76 |
| 1940 | 10,1° E | −63,3° | 57,82 |
| 1950 | 10,6° E | −63,5° | 58,02 |
| 1960 | 11,3° E | −63,6° | 57,97 |
| 1970 | 11,7° E | −63,8° | 57,78 |
| 1980 | 12,1° E | −64,1° | 57,64 |
| 1990 | 12,5° E | −64,2° | 57,44 |
| 2000 | 12,5° E | −64,0° | 57,22 |
| 2010 | 12,4° E | −63,9° | 56,91 |
| 2020 | 12,5° E | −63,9° | 56,78 |
| 2025 | 12,7° E | −63,9° | 56,73 |
| 2030* | 12,7° E | −64,0° | 56,63 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Central Coast
Dla 89 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Australia) średnie natężenie wynosi 56,5 µT, a średnia deklinacja 9,5° E. Central Coast zajmuje 54. miejsce na 89 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Sydney | 51 km | 12,8° E | 57,0 |
| Newcastle | 67 km | 12,6° E | 56,4 |
| Canberra | 291 km | 12,6° E | 58,0 |
| Gold Coast | 635 km | 11,4° E | 53,3 |
| Logan City | 665 km | 11,2° E | 53,1 |
| Brisbane | 682 km | 11,1° E | 53,0 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Central Coast?
Około 56,7 µT (56 692 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 24,9 µT działa poziomo, a 50,9 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Central Coast?
Deklinacja wynosi 12,7° E: kompas wskazuje 12,7° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około +1,1′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę południową – Central Coast?
Central Coast leży na szerokości geomagnetycznej −39,7°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Central Coast?
Linie pola są nachylone pod kątem 64,0° do poziomu i skierowane z ziemi ku górze. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Central Coast?
Nie. Przy około 57 µT pole Ziemi jest mniej więcej 88 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 52 917 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 15 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła