Pole magnetyczne Ziemi – Campina Grande
W miejscowości Campina Grande (Paraíba, Brazylia) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 26,0 µT (26 020 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 20,9° na zachód od północy geograficznej. Linie pola wychodzą z ziemi pod kątem 31,1° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Campina Grande
- Całkowite natężenie
- 26,02 µT26 020 nT
- Deklinacja
- 20,90° W+7,3′ rocznie
- Inklinacja
- −31,08°pole skierowane z ziemi
- Składowa pozioma
- 22,29 µT22 286 nT
- Składowa pionowa
- −13,43 µTujemna = w górę
- Składowa północna
- 20,82 µT20 819 nT
- Składowa wschodnia
- −7,95 µT−7 951 nT
- Roczna zmiana pola
- +6 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- 0,1°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Campina Grande
W miejscowości Campina Grande północ magnetyczna leży 20,9° na zachód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, odejmij 20,9° (geograficzny = magnetyczny − 20,9°); w odwrotną stronę dodaj. Deklinacja zmienia się o +7,3′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza południowa – Campina Grande
Campina Grande leży na szerokości geomagnetycznej 0,1°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Campina Grande
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Campina Grande zmieniła się z 14,5° W na 20,9° W, a natężenie pola o −6,6 % (z 27,9 do 26,0 µT).
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 14,5° W | 7,6° | 27,85 |
| 1910 | 16,1° W | 6,0° | 27,80 |
| 1920 | 17,7° W | 4,1° | 27,68 |
| 1930 | 18,8° W | 1,9° | 27,52 |
| 1940 | 19,7° W | −0,1° | 27,38 |
| 1950 | 20,3° W | −2,7° | 27,11 |
| 1960 | 20,9° W | −5,8° | 26,67 |
| 1970 | 21,4° W | −9,3° | 26,38 |
| 1980 | 22,1° W | −13,0° | 26,13 |
| 1990 | 22,3° W | −16,9° | 25,96 |
| 2000 | 22,4° W | −20,8° | 25,82 |
| 2010 | 22,2° W | −24,4° | 25,84 |
| 2020 | 21,7° W | −28,4° | 25,99 |
| 2025 | 21,1° W | −30,4° | 26,01 |
| 2030* | 20,5° W | −32,3° | 26,04 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Campina Grande
Dla 2 278 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Brazylia) średnie natężenie wynosi 24,1 µT, a średnia deklinacja 20,9° W. Campina Grande zajmuje 263. miejsce na 2 278 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| João Pessoa | 113 km | 20,6° W | 26,2 |
| Caruaru | 118 km | 21,3° W | 25,8 |
| Paulista | 136 km | 20,9° W | 26,0 |
| Jaboatão dos Guararapes | 137 km | 21,0° W | 26,0 |
| Olinda | 142 km | 21,0° W | 26,0 |
| Recife | 143 km | 21,0° W | 26,0 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Campina Grande?
Około 26,0 µT (26 020 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 22,3 µT działa poziomo, a 13,4 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Campina Grande?
Deklinacja wynosi 20,9° W: kompas wskazuje 20,9° na zachód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około +7,3′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę południową – Campina Grande?
Campina Grande leży na szerokości geomagnetycznej 0,1°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Campina Grande?
Linie pola są nachylone pod kątem 31,1° do poziomu i skierowane z ziemi ku górze. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Campina Grande?
Nie. Przy około 26 µT pole Ziemi jest mniej więcej 192 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 115 296 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 508 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła