Pole magnetyczne Ziemi – Santiago de Chile
W miejscowości Santiago de Chile (Region Metropolitalny, Chile) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 23,3 µT (23 290 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 0,1° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wychodzą z ziemi pod kątem 35,4° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Santiago de Chile
- Całkowite natężenie
- 23,29 µT23 290 nT
- Deklinacja
- 0,12° E−10,2′ rocznie
- Inklinacja
- −35,38°pole skierowane z ziemi
- Składowa pozioma
- 18,99 µT18 988 nT
- Składowa pionowa
- −13,49 µTujemna = w górę
- Składowa północna
- 18,99 µT18 988 nT
- Składowa wschodnia
- 0,04 µT41 nT
- Roczna zmiana pola
- −53 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- −24,3°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Santiago de Chile
W miejscowości Santiago de Chile północ magnetyczna leży 0,1° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 0,1° (geograficzny = magnetyczny + 0,1°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o −10,2′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza południowa – Santiago de Chile
Santiago de Chile leży na szerokości geomagnetycznej −24,3°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Santiago de Chile
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Santiago de Chile zmieniła się z 14,8° E na 0,1° E, a natężenie pola o −25,3 % (z 31,2 do 23,3 µT).
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 14,8° E | −31,9° | 31,19 |
| 1910 | 13,9° E | −31,1° | 30,72 |
| 1920 | 12,8° E | −30,3° | 30,09 |
| 1930 | 11,8° E | −30,1° | 29,42 |
| 1940 | 11,0° E | −30,3° | 28,80 |
| 1950 | 10,2° E | −30,7° | 28,06 |
| 1960 | 9,3° E | −30,9° | 27,36 |
| 1970 | 8,2° E | −31,1° | 26,65 |
| 1980 | 7,0° E | −31,5° | 26,03 |
| 1990 | 5,7° E | −32,2° | 25,44 |
| 2000 | 4,3° E | −32,9° | 24,87 |
| 2010 | 2,9° E | −33,6° | 24,28 |
| 2020 | 1,3° E | −34,6° | 23,66 |
| 2025 | 0,4° E | −35,2° | 23,39 |
| 2030* | 0,4° W | −35,7° | 23,12 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Santiago de Chile
Dla 139 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Chile) średnie natężenie wynosi 24,1 µT, a średnia deklinacja 2,5° E. Santiago de Chile zajmuje 109. miejsce na 139 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Maipú | 13 km | 0,3° E | 23,3 |
| Puente Alto | 18 km | 0,1° E | 23,3 |
| Viña del Mar | 97 km | 0,7° E | 23,4 |
| Córdoba | 648 km | 7,2° W | 22,4 |
| Tucumán | 904 km | 8,7° W | 22,1 |
| Rosario | 933 km | 9,4° W | 22,4 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Santiago de Chile?
Około 23,3 µT (23 290 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 19,0 µT działa poziomo, a 13,5 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Santiago de Chile?
Deklinacja wynosi 0,1° E: kompas wskazuje 0,1° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około −10,2′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę południową – Santiago de Chile?
Santiago de Chile leży na szerokości geomagnetycznej −24,3°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Santiago de Chile?
Linie pola są nachylone pod kątem 35,4° do poziomu i skierowane z ziemi ku górze. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Santiago de Chile?
Nie. Przy około 23 µT pole Ziemi jest mniej więcej 215 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 128 810 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 556 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła