Pole magnetyczne Ziemi – Damanhur
W miejscowości Damanhur (Al-Buhajra, Egipt) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 44,4 µT (44 384 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 4,8° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 46,4° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Damanhur
- Całkowite natężenie
- 44,38 µT44 384 nT
- Deklinacja
- 4,83° E+1,3′ rocznie
- Inklinacja
- 46,38°pole skierowane w ziemię
- Składowa pozioma
- 30,62 µT30 618 nT
- Składowa pionowa
- 32,13 µTdodatnia = w dół
- Składowa północna
- 30,51 µT30 509 nT
- Składowa wschodnia
- 2,58 µT2 581 nT
- Roczna zmiana pola
- +37 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- 28,5°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Damanhur
W miejscowości Damanhur północ magnetyczna leży 4,8° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 4,8° (geograficzny = magnetyczny + 4,8°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o +1,3′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza polarna – Damanhur
Damanhur leży na szerokości geomagnetycznej 28,5°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Damanhur
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Damanhur zmieniła się z 3,9° W na 4,8° E, a natężenie pola o +10,6 % (z 40,1 do 44,4 µT). Około 1933 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Damanhur – od tego czasu kompas wskazuje na wschód od północy geograficznej.
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 3,9° W | 42,3° | 40,12 |
| 1910 | 2,8° W | 42,3° | 40,11 |
| 1920 | 1,4° W | 42,8° | 40,32 |
| 1930 | 0,3° W | 43,4° | 40,79 |
| 1940 | 0,5° E | 43,8° | 41,50 |
| 1950 | 0,8° E | 44,2° | 42,21 |
| 1960 | 1,4° E | 44,6° | 42,63 |
| 1970 | 1,6° E | 44,7° | 42,84 |
| 1980 | 2,0° E | 44,7° | 43,04 |
| 1990 | 2,4° E | 45,1° | 43,16 |
| 2000 | 3,0° E | 45,4° | 43,34 |
| 2010 | 3,7° E | 45,7° | 43,63 |
| 2020 | 4,6° E | 46,1° | 44,08 |
| 2025 | 4,8° E | 46,3° | 44,32 |
| 2030* | 4,9° E | 46,5° | 44,50 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Damanhur
Dla 237 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Egipt) średnie natężenie wynosi 43,7 µT, a średnia deklinacja 4,7° E. Damanhur zajmuje 69. miejsce na 237 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Rosetta | 41 km | 4,9° E | 44,5 |
| Aleksandria | 56 km | 4,8° E | 44,4 |
| Tanta | 58 km | 4,8° E | 44,3 |
| Al Maḩallah al Kubrá | 67 km | 4,8° E | 44,4 |
| Mansura | 87 km | 4,9° E | 44,5 |
| Zagazig | 111 km | 4,8° E | 44,3 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Damanhur?
Około 44,4 µT (44 384 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 30,6 µT działa poziomo, a 32,1 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Damanhur?
Deklinacja wynosi 4,8° E: kompas wskazuje 4,8° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około +1,3′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę polarną – Damanhur?
Damanhur leży na szerokości geomagnetycznej 28,5°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Damanhur?
Linie pola są nachylone pod kątem 46,4° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Damanhur?
Nie. Przy około 44 µT pole Ziemi jest mniej więcej 113 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 67 592 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 9 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła