Pole magnetyczne Ziemi – Al Khuşūş
W miejscowości Al Khuşūş (Al-Kaljubijja, Egipt) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 44,1 µT (44 088 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 4,8° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 45,2° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Al Khuşūş
- Całkowite natężenie
- 44,09 µT44 088 nT
- Deklinacja
- 4,77° E+1,2′ rocznie
- Inklinacja
- 45,17°pole skierowane w ziemię
- Składowa pozioma
- 31,08 µT31 082 nT
- Składowa pionowa
- 31,27 µTdodatnia = w dół
- Składowa północna
- 30,97 µT30 974 nT
- Składowa wschodnia
- 2,58 µT2 583 nT
- Roczna zmiana pola
- +35 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- 27,5°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Al Khuşūş
W miejscowości Al Khuşūş północ magnetyczna leży 4,8° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 4,8° (geograficzny = magnetyczny + 4,8°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o +1,2′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza polarna – Al Khuşūş
Al Khuşūş leży na szerokości geomagnetycznej 27,5°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Al Khuşūş
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Al Khuşūş zmieniła się z 3,7° W na 4,8° E, a natężenie pola o +10,7 % (z 39,8 do 44,1 µT). Około 1932 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Al Khuşūş – od tego czasu kompas wskazuje na wschód od północy geograficznej.
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 3,7° W | 40,9° | 39,82 |
| 1910 | 2,6° W | 41,0° | 39,82 |
| 1920 | 1,2° W | 41,5° | 40,05 |
| 1930 | 0,1° W | 42,0° | 40,53 |
| 1940 | 0,6° E | 42,5° | 41,23 |
| 1950 | 0,8° E | 42,9° | 41,94 |
| 1960 | 1,4° E | 43,3° | 42,37 |
| 1970 | 1,6° E | 43,3° | 42,57 |
| 1980 | 2,0° E | 43,4° | 42,76 |
| 1990 | 2,4° E | 43,8° | 42,87 |
| 2000 | 3,0° E | 44,2° | 43,06 |
| 2010 | 3,7° E | 44,5° | 43,34 |
| 2020 | 4,5° E | 44,9° | 43,79 |
| 2025 | 4,7° E | 45,1° | 44,02 |
| 2030* | 4,8° E | 45,3° | 44,20 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Al Khuşūş
Dla 237 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Egipt) średnie natężenie wynosi 43,7 µT, a średnia deklinacja 4,7° E. Al Khuşūş zajmuje 127. miejsce na 237 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Shubrā al Khaymah | 7 km | 4,8° E | 44,1 |
| Kair | 12 km | 4,8° E | 44,0 |
| Giza | 19 km | 4,8° E | 44,0 |
| New Cairo | 20 km | 4,8° E | 44,0 |
| 6th of October City | 45 km | 4,7° E | 43,9 |
| Zagazig | 52 km | 4,8° E | 44,3 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Al Khuşūş?
Około 44,1 µT (44 088 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 31,1 µT działa poziomo, a 31,3 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Al Khuşūş?
Deklinacja wynosi 4,8° E: kompas wskazuje 4,8° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około +1,2′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę polarną – Al Khuşūş?
Al Khuşūş leży na szerokości geomagnetycznej 27,5°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Al Khuşūş?
Linie pola są nachylone pod kątem 45,2° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Al Khuşūş?
Nie. Przy około 44 µT pole Ziemi jest mniej więcej 113 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 68 046 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 23 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła