Pole magnetyczne Ziemi – Cotabato
W miejscowości Cotabato (Muzułmańskie Mindanao, Filipiny) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 39,6 µT (39 610 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 1,5° na zachód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 0,9° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Cotabato
- Całkowite natężenie
- 39,61 µT39 610 nT
- Deklinacja
- 1,48° W−2,9′ rocznie
- Inklinacja
- 0,89°pole skierowane w ziemię
- Składowa pozioma
- 39,61 µT39 606 nT
- Składowa pionowa
- 0,62 µTdodatnia = w dół
- Składowa północna
- 39,59 µT39 592 nT
- Składowa wschodnia
- −1,03 µT−1 026 nT
- Roczna zmiana pola
- +3 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- −1,5°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Cotabato
W miejscowości Cotabato północ magnetyczna leży 1,5° na zachód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, odejmij 1,5° (geograficzny = magnetyczny − 1,5°); w odwrotną stronę dodaj. Deklinacja zmienia się o −2,9′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza polarna – Cotabato
Cotabato leży na szerokości geomagnetycznej −1,5°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Cotabato
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Cotabato zmieniła się z 1,8° E na 1,5° W, a natężenie pola o +3,1 % (z 38,4 do 39,6 µT). Około 2008 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Cotabato – od tego czasu kompas wskazuje na zachód od północy geograficznej.
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 1,8° E | 0,5° | 38,41 |
| 1910 | 1,8° E | 0,0° | 38,61 |
| 1920 | 1,7° E | −0,5° | 38,69 |
| 1930 | 1,8° E | −0,9° | 38,75 |
| 1940 | 1,8° E | −0,9° | 38,84 |
| 1950 | 2,1° E | −0,9° | 39,07 |
| 1960 | 1,5° E | −1,3° | 39,12 |
| 1970 | 1,3° E | −1,8° | 39,19 |
| 1980 | 0,7° E | −2,2° | 39,36 |
| 1990 | 0,4° E | −2,0° | 39,57 |
| 2000 | 0,2° E | −1,1° | 39,56 |
| 2010 | 0,1° W | −0,5° | 39,46 |
| 2020 | 1,0° W | 0,4° | 39,59 |
| 2025 | 1,4° W | 0,7° | 39,61 |
| 2030* | 1,6° W | 1,2° | 39,62 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Cotabato
Dla 518 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Filipiny) średnie natężenie wynosi 40,7 µT, a średnia deklinacja 2,4° W. Cotabato zajmuje 433. miejsce na 518 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Budta | 21 km | 1,5° W | 39,6 |
| Malingao | 26 km | 1,5° W | 39,6 |
| Iligan | 112 km | 1,7° W | 39,6 |
| Iligan City | 115 km | 1,7° W | 39,6 |
| Cagayan de Oro | 147 km | 1,7° W | 39,6 |
| Davao | 152 km | 1,4° W | 39,4 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Cotabato?
Około 39,6 µT (39 610 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 39,6 µT działa poziomo, a 0,6 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Cotabato?
Deklinacja wynosi 1,5° W: kompas wskazuje 1,5° na zachód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około −2,9′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę polarną – Cotabato?
Cotabato leży na szerokości geomagnetycznej −1,5°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Cotabato?
Linie pola są nachylone pod kątem 0,9° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Cotabato?
Nie. Przy około 40 µT pole Ziemi jest mniej więcej 126 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 75 738 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 7 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła