PL

Pole magnetyczne Ziemi – Caloocan

W miejscowości Caloocan (National Capital Region, Filipiny) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 41,2 µT (41 243 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 2,7° na zachód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 17,8° do poziomu.

14,65° N, 120,97° E · 6 m · Ludność: 1 712 945 · IGRF-14, listopad 2026

Wartości pola magnetycznego – Caloocan

Całkowite natężenie
41,24 µT41 243 nT
Deklinacja
2,74° W−2,0′ rocznie
Inklinacja
17,81°pole skierowane w ziemię
Składowa pozioma
39,27 µT39 266 nT
Składowa pionowa
12,62 µTdodatnia = w dół
Składowa północna
39,22 µT39 221 nT
Składowa wschodnia
−1,88 µT−1 879 nT
Roczna zmiana pola
+16 nTrocznie
Szerokość geomagnetyczna
5,8°odległość od równika magnetycznego
N

Północ geograficzna Północ magnetyczna

Deklinacja kompasu – Caloocan

W miejscowości Caloocan północ magnetyczna leży 2,7° na zachód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, odejmij 2,7° (geograficzny = magnetyczny − 2,7°); w odwrotną stronę dodaj. Deklinacja zmienia się o −2,0′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.

Zorza polarna – Caloocan

Caloocan leży na szerokości geomagnetycznej 5,8°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.

Prognoza zorzy i indeks Kp na żywo →

Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Caloocan

Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Caloocan zmieniła się z 0,8° E na 2,7° W, a natężenie pola o +4,3 % (z 39,5 do 41,2 µT). Około 1969 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Caloocan – od tego czasu kompas wskazuje na zachód od północy geograficznej.

−3,2−2,1−1,00,11,2190019251950197520002025
Deklinacja w stopniach (ujemna = zachód), 1900–2030
39,439,940,440,941,5190019251950197520002025
Całkowite natężenie w µT, 1900–2030
RokDeklinacjaInklinacjaCałkowite natężenie (µT)
19000,8° E16,2°39,53
19100,7° E15,8°39,72
19200,5° E15,3°39,78
19300,5° E15,0°39,83
19400,5° E14,9°39,97
19500,6° E14,9°40,27
19600,2° E14,6°40,32
19700,0°14,4°40,36
19800,6° W14,4°40,50
19901,0° W14,7°40,73
20001,1° W15,6°40,86
20101,5° W16,2°40,84
20202,3° W17,3°41,13
20252,7° W17,6°41,21
2030*2,9° W18,1°41,29

* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.

Porównanie – Caloocan

Dla 518 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Filipiny) średnie natężenie wynosi 40,7 µT, a średnia deklinacja 2,4° W. Caloocan zajmuje 163. miejsce na 518 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).

Miasta w pobliżu

MiastoOdległośćDeklinacjaµT
Malabon4 km2,7° W41,3
Manila5 km2,7° W41,2
Valenzuela6 km2,8° W41,3
Quezon City9 km2,8° W41,2
Mandaluyong11 km2,7° W41,2
Mandaluyong11 km2,7° W41,2

Wszystkie miasta: National Capital Region →

Najczęstsze pytania

Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Caloocan?

Około 41,2 µT (41 243 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 39,3 µT działa poziomo, a 12,6 µT pionowo.

Jaka jest deklinacja magnetyczna – Caloocan?

Deklinacja wynosi 2,7° W: kompas wskazuje 2,7° na zachód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około −2,0′ (minut kątowych) rocznie.

Czy można zobaczyć zorzę polarną – Caloocan?

Caloocan leży na szerokości geomagnetycznej 5,8°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.

Jaka jest inklinacja magnetyczna – Caloocan?

Linie pola są nachylone pod kątem 17,8° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.

Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Caloocan?

Nie. Przy około 41 µT pole Ziemi jest mniej więcej 121 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 72 740 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.

Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 6 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła