PL

Pole magnetyczne Ziemi – Marsylia

W miejscowości Marsylia (Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, Francja) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 46,8 µT (46 842 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 2,8° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 59,2° do poziomu.

43,30° N, 5,38° E · 28 m · Ludność: 877 215 · IGRF-14, listopad 2026

Wartości pola magnetycznego – Marsylia

Całkowite natężenie
46,84 µT46 842 nT
Deklinacja
2,82° E+7,1′ rocznie
Inklinacja
59,20°pole skierowane w ziemię
Składowa pozioma
23,99 µT23 987 nT
Składowa pionowa
40,23 µTdodatnia = w dół
Składowa północna
23,96 µT23 958 nT
Składowa wschodnia
1,18 µT1 179 nT
Roczna zmiana pola
+38 nTrocznie
Szerokość geomagnetyczna
44,5°odległość od równika magnetycznego
N

Północ geograficzna Północ magnetyczna

Deklinacja kompasu – Marsylia

W miejscowości Marsylia północ magnetyczna leży 2,8° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 2,8° (geograficzny = magnetyczny + 2,8°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o +7,1′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.

Zorza polarna – Marsylia

Marsylia leży na szerokości geomagnetycznej 44,5°. Zorza jest tu widoczna tylko podczas ekstremalnych burz geomagnetycznych (Kp 9), które zdarzają się co kilka lat – jak w maju 2024.

–Kp teraz

Ładowanie danych na żywo …

Prognoza zorzy i indeks Kp na żywo →

Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Marsylia

Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Marsylia zmieniła się z 12,8° W na 2,8° E, a natężenie pola o +5,1 % (z 44,6 do 46,8 µT). Około 2005 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Marsylia – od tego czasu kompas wskazuje na wschód od północy geograficznej.

−14,4−9,6−4,80,04,8190019251950197520002025
Deklinacja w stopniach (ujemna = zachód), 1900–2030
43,944,745,646,447,2190019251950197520002025
Całkowite natężenie w µT, 1900–2030
RokDeklinacjaInklinacjaCałkowite natężenie (µT)
190012,8° W60,0°44,58
191011,9° W59,6°44,40
192010,3° W59,5°44,19
19308,6° W59,5°44,16
19407,0° W59,5°44,42
19505,7° W59,5°44,75
19604,7° W59,4°44,98
19703,8° W59,2°45,18
19802,7° W59,0°45,47
19901,6° W59,0°45,67
20000,5° W59,1°45,92
20100,6° E59,1°46,22
20202,0° E59,1°46,56
20252,6° E59,2°46,77
2030*3,2° E59,2°46,96

* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.

Porównanie – Marsylia

Dla 657 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Francja) średnie natężenie wynosi 48,0 µT, a średnia deklinacja 2,2° E. Marsylia zajmuje 611. miejsce na 657 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).

Miasta w pobliżu

MiastoOdległośćDeklinacjaµT
Nicea159 km3,2° E47,1
Turyn270 km3,4° E47,6
Lyon276 km2,7° E47,6
Genua311 km3,6° E47,5
Tuluza320 km1,9° E46,7
Barcelona339 km2,1° E45,9

Wszystkie miasta: Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże →

Najczęstsze pytania

Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Marsylia?

Około 46,8 µT (46 842 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 24,0 µT działa poziomo, a 40,2 µT pionowo.

Jaka jest deklinacja magnetyczna – Marsylia?

Deklinacja wynosi 2,8° E: kompas wskazuje 2,8° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około +7,1′ (minut kątowych) rocznie.

Czy można zobaczyć zorzę polarną – Marsylia?

Marsylia leży na szerokości geomagnetycznej 44,5°. Zorza jest tu widoczna tylko podczas ekstremalnych burz geomagnetycznych (Kp 9), które zdarzają się co kilka lat – jak w maju 2024.

Jaka jest inklinacja magnetyczna – Marsylia?

Linie pola są nachylone pod kątem 59,2° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.

Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Marsylia?

Nie. Przy około 47 µT pole Ziemi jest mniej więcej 107 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 64 046 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.

Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 28 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła