Pole magnetyczne Ziemi – Alicante
W miejscowości Alicante (Walencja, Hiszpania) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 44,5 µT (44 489 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 1,4° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 52,8° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Alicante
- Całkowite natężenie
- 44,49 µT44 489 nT
- Deklinacja
- 1,44° E+7,2′ rocznie
- Inklinacja
- 52,81°pole skierowane w ziemię
- Składowa pozioma
- 26,89 µT26 890 nT
- Składowa pionowa
- 35,44 µTdodatnia = w dół
- Składowa północna
- 26,88 µT26 881 nT
- Składowa wschodnia
- 0,67 µT674 nT
- Roczna zmiana pola
- +29 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- 40,6°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Alicante
W miejscowości Alicante północ magnetyczna leży 1,4° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 1,4° (geograficzny = magnetyczny + 1,4°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o +7,2′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza polarna – Alicante
Alicante leży na szerokości geomagnetycznej 40,6°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Alicante
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Alicante zmieniła się z 14,4° W na 1,4° E, a natężenie pola o +2,8 % (z 43,3 do 44,5 µT). Około 2016 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Alicante – od tego czasu kompas wskazuje na wschód od północy geograficznej.
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 14,4° W | 56,2° | 43,27 |
| 1910 | 13,6° W | 55,6° | 43,05 |
| 1920 | 12,2° W | 55,2° | 42,74 |
| 1930 | 10,6° W | 54,8° | 42,56 |
| 1940 | 9,2° W | 54,6° | 42,67 |
| 1950 | 7,8° W | 54,4° | 42,92 |
| 1960 | 6,7° W | 54,0° | 43,09 |
| 1970 | 5,7° W | 53,7° | 43,21 |
| 1980 | 4,5° W | 53,3° | 43,40 |
| 1990 | 3,1° W | 53,1° | 43,53 |
| 2000 | 1,9° W | 53,0° | 43,73 |
| 2010 | 0,8° W | 52,9° | 43,98 |
| 2020 | 0,6° E | 52,8° | 44,26 |
| 2025 | 1,2° E | 52,8° | 44,44 |
| 2030* | 1,8° E | 52,8° | 44,58 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Alicante
Dla 544 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Hiszpania) średnie natężenie wynosi 44,5 µT, a średnia deklinacja 0,6° E. Alicante zajmuje 342. miejsce na 544 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Murcja | 69 km | 1,3° E | 44,3 |
| Walencja | 126 km | 1,5° E | 45,0 |
| Oran | 295 km | 1,3° E | 43,3 |
| Palma de Mallorca | 303 km | 2,2° E | 45,2 |
| Al-Bulajda | 359 km | 2,1° E | 44,0 |
| Madryt | 360 km | 0,6° E | 45,1 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Alicante?
Około 44,5 µT (44 489 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 26,9 µT działa poziomo, a 35,4 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Alicante?
Deklinacja wynosi 1,4° E: kompas wskazuje 1,4° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około +7,2′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę polarną – Alicante?
Alicante leży na szerokości geomagnetycznej 40,6°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Alicante?
Linie pola są nachylone pod kątem 52,8° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Alicante?
Nie. Przy około 44 µT pole Ziemi jest mniej więcej 112 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 67 432 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 18 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła