Pole magnetyczne Ziemi – Pānihāti
W miejscowości Pānihāti (Bengal Zachodni, Indie) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 46,6 µT (46 593 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 0,3° na zachód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 35,1° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Pānihāti
- Całkowite natężenie
- 46,59 µT46 593 nT
- Deklinacja
- 0,28° W+1,7′ rocznie
- Inklinacja
- 35,12°pole skierowane w ziemię
- Składowa pozioma
- 38,11 µT38 112 nT
- Składowa pionowa
- 26,80 µTdodatnia = w dół
- Składowa północna
- 38,11 µT38 112 nT
- Składowa wschodnia
- −0,19 µT−189 nT
- Roczna zmiana pola
- +36 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- 14,0°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Pānihāti
W miejscowości Pānihāti północ magnetyczna leży 0,3° na zachód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, odejmij 0,3° (geograficzny = magnetyczny − 0,3°); w odwrotną stronę dodaj. Deklinacja zmienia się o +1,7′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza polarna – Pānihāti
Pānihāti leży na szerokości geomagnetycznej 14,0°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Pānihāti
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Pānihāti zmieniła się z 1,3° E na 0,3° W, a natężenie pola o +8,1 % (z 43,1 do 46,6 µT). Około 1917 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Pānihāti – od tego czasu kompas wskazuje na zachód od północy geograficznej.
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 1,3° E | 30,0° | 43,09 |
| 1910 | 0,6° E | 30,5° | 43,40 |
| 1920 | 0,2° W | 31,0° | 43,76 |
| 1930 | 0,8° W | 31,1° | 44,13 |
| 1940 | 1,0° W | 30,9° | 44,57 |
| 1950 | 0,9° W | 30,4° | 45,02 |
| 1960 | 1,0° W | 30,5° | 45,29 |
| 1970 | 0,9° W | 30,4° | 45,22 |
| 1980 | 0,8° W | 30,9° | 45,08 |
| 1990 | 0,7° W | 31,8° | 45,06 |
| 2000 | 0,4° W | 32,4° | 45,23 |
| 2010 | 0,5° W | 33,4° | 45,63 |
| 2020 | 0,4° W | 34,7° | 46,28 |
| 2025 | 0,3° W | 35,1° | 46,53 |
| 2030* | 0,2° W | 35,2° | 46,71 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Pānihāti
Dla 3 743 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Indie) średnie natężenie wynosi 45,1 µT, a średnia deklinacja 0,1° W. Pānihāti zajmuje 1 377. miejsce na 3 743 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Kāmārhāti | 2 km | 0,3° W | 46,6 |
| Howrah | 14 km | 0,3° W | 46,5 |
| Kalkuta | 14 km | 0,3° W | 46,5 |
| Shyamnagar | 16 km | 0,3° W | 46,7 |
| Bhātpāra | 20 km | 0,3° W | 46,7 |
| Maheshtala | 24 km | 0,3° W | 46,5 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Pānihāti?
Około 46,6 µT (46 593 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 38,1 µT działa poziomo, a 26,8 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Pānihāti?
Deklinacja wynosi 0,3° W: kompas wskazuje 0,3° na zachód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około +1,7′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę polarną – Pānihāti?
Pānihāti leży na szerokości geomagnetycznej 14,0°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Pānihāti?
Linie pola są nachylone pod kątem 35,1° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Pānihāti?
Nie. Przy około 47 µT pole Ziemi jest mniej więcej 107 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 64 388 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 11 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła