Pole magnetyczne Ziemi – Soledad
W miejscowości Soledad (Atlántico, Kolumbia) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 33,2 µT (33 197 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 9,0° na zachód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 35,6° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Soledad
- Całkowite natężenie
- 33,20 µT33 197 nT
- Deklinacja
- 8,99° W−9,1′ rocznie
- Inklinacja
- 35,60°pole skierowane w ziemię
- Składowa pozioma
- 26,99 µT26 994 nT
- Składowa pionowa
- 19,32 µTdodatnia = w dół
- Składowa północna
- 26,66 µT26 663 nT
- Składowa wschodnia
- −4,22 µT−4 218 nT
- Roczna zmiana pola
- −93 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- 20,0°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Soledad
W miejscowości Soledad północ magnetyczna leży 9,0° na zachód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, odejmij 9,0° (geograficzny = magnetyczny − 9,0°); w odwrotną stronę dodaj. Deklinacja zmienia się o −9,1′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza polarna – Soledad
Soledad leży na szerokości geomagnetycznej 20,0°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Soledad
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Soledad zmieniła się z 3,9° E na 9,0° W, a natężenie pola o −18,5 % (z 40,7 do 33,2 µT). Około 1963 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Soledad – od tego czasu kompas wskazuje na zachód od północy geograficznej.
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 3,9° E | 37,3° | 40,71 |
| 1910 | 3,4° E | 38,7° | 40,79 |
| 1920 | 3,0° E | 40,4° | 40,79 |
| 1930 | 2,5° E | 41,6° | 40,70 |
| 1940 | 2,0° E | 42,3° | 40,72 |
| 1950 | 1,4° E | 42,0° | 40,48 |
| 1960 | 0,4° E | 41,5° | 39,80 |
| 1970 | 0,9° W | 40,9° | 38,87 |
| 1980 | 2,4° W | 40,6° | 37,84 |
| 1990 | 4,1° W | 40,1° | 36,95 |
| 2000 | 5,6° W | 39,3° | 35,98 |
| 2010 | 6,7° W | 38,3° | 34,88 |
| 2020 | 8,0° W | 36,6° | 33,85 |
| 2025 | 8,7° W | 35,9° | 33,37 |
| 2030* | 9,5° W | 35,1° | 32,90 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Soledad
Dla 317 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Kolumbia) średnie natężenie wynosi 30,9 µT, a średnia deklinacja 8,4° W. Soledad zajmuje 7. miejsce na 317 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Barranquilla | 6 km | 9,0° W | 33,2 |
| Santa Marta | 72 km | 9,4° W | 33,3 |
| Cartagena de Indias | 98 km | 8,5° W | 33,0 |
| Valledupar | 173 km | 9,9° W | 32,8 |
| Monteria | 270 km | 8,1° W | 32,2 |
| Maracaibo | 346 km | 10,8° W | 32,7 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Soledad?
Około 33,2 µT (33 197 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 27,0 µT działa poziomo, a 19,3 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Soledad?
Deklinacja wynosi 9,0° W: kompas wskazuje 9,0° na zachód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około −9,1′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę polarną – Soledad?
Soledad leży na szerokości geomagnetycznej 20,0°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Soledad?
Linie pola są nachylone pod kątem 35,6° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Soledad?
Nie. Przy około 33 µT pole Ziemi jest mniej więcej 151 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 90 368 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 15 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła