Pole magnetyczne Ziemi – Holguín
W miejscowości Holguín (Prowincja Holguín, Kuba) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 39,2 µT (39 217 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 9,1° na zachód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 48,0° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Holguín
- Całkowite natężenie
- 39,22 µT39 217 nT
- Deklinacja
- 9,12° W−5,9′ rocznie
- Inklinacja
- 47,95°pole skierowane w ziemię
- Składowa pozioma
- 26,27 µT26 265 nT
- Składowa pionowa
- 29,12 µTdodatnia = w dół
- Składowa północna
- 25,93 µT25 934 nT
- Składowa wschodnia
- −4,16 µT−4 162 nT
- Roczna zmiana pola
- −111 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- 30,0°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Holguín
W miejscowości Holguín północ magnetyczna leży 9,1° na zachód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, odejmij 9,1° (geograficzny = magnetyczny − 9,1°); w odwrotną stronę dodaj. Deklinacja zmienia się o −5,9′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza polarna – Holguín
Holguín leży na szerokości geomagnetycznej 30,0°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Holguín
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Holguín zmieniła się z 1,8° E na 9,1° W, a natężenie pola o −18,9 % (z 48,3 do 39,2 µT). Około 1950 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Holguín – od tego czasu kompas wskazuje na zachód od północy geograficznej.
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 1,8° E | 51,0° | 48,34 |
| 1910 | 1,4° E | 52,0° | 48,22 |
| 1920 | 1,0° E | 53,2° | 47,90 |
| 1930 | 0,6° E | 54,0° | 47,50 |
| 1940 | 0,3° E | 54,6° | 47,36 |
| 1950 | 0,0° | 54,4° | 47,14 |
| 1960 | 0,9° W | 53,8° | 46,60 |
| 1970 | 2,2° W | 53,1° | 45,75 |
| 1980 | 3,7° W | 52,5° | 44,51 |
| 1990 | 5,2° W | 51,9° | 43,48 |
| 2000 | 6,6° W | 51,1° | 42,43 |
| 2010 | 7,5° W | 50,1° | 41,13 |
| 2020 | 8,5° W | 48,8° | 39,97 |
| 2025 | 8,9° W | 48,2° | 39,42 |
| 2030* | 9,4° W | 47,6° | 38,87 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Holguín
Dla 123 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Kuba) średnie natężenie wynosi 40,2 µT, a średnia deklinacja 7,4° W. Holguín zajmuje 97. miejsce na 123 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Santiago de Cuba | 107 km | 9,3° W | 38,6 |
| Camagüey | 180 km | 8,2° W | 39,7 |
| Kingston | 326 km | 8,5° W | 37,5 |
| Port-de-Paix | 373 km | 10,8° W | 38,1 |
| Carrefour | 482 km | 11,0° W | 37,2 |
| Port-au-Prince | 486 km | 11,0° W | 37,2 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Holguín?
Około 39,2 µT (39 217 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 26,3 µT działa poziomo, a 29,1 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Holguín?
Deklinacja wynosi 9,1° W: kompas wskazuje 9,1° na zachód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około −5,9′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę polarną – Holguín?
Holguín leży na szerokości geomagnetycznej 30,0°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Holguín?
Linie pola są nachylone pod kątem 48,0° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Holguín?
Nie. Przy około 39 µT pole Ziemi jest mniej więcej 127 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 76 498 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 146 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła