Pole magnetyczne Ziemi – Setapak
W miejscowości Setapak (Selangor, Malezja) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 41,9 µT (41 892 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 0,0° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wychodzą z ziemi pod kątem 8,7° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Setapak
- Całkowite natężenie
- 41,89 µT41 892 nT
- Deklinacja
- 0,04° E+2,4′ rocznie
- Inklinacja
- −8,67°pole skierowane z ziemi
- Składowa pozioma
- 41,41 µT41 413 nT
- Składowa pionowa
- −6,32 µTujemna = w górę
- Składowa północna
- 41,41 µT41 413 nT
- Składowa wschodnia
- 0,03 µT30 nT
- Roczna zmiana pola
- −2 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- −5,9°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Setapak
W miejscowości Setapak północ magnetyczna leży 0,0° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 0,0° (geograficzny = magnetyczny + 0,0°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o +2,4′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza polarna – Setapak
Setapak leży na szerokości geomagnetycznej −5,9°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Setapak
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Setapak zmieniła się z 1,1° E na 0,0°, a natężenie pola o +6,0 % (z 39,5 do 41,9 µT). Około 1980 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Setapak – od tego czasu kompas wskazuje na wschód od północy geograficznej.
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 1,1° E | −11,8° | 39,52 |
| 1910 | 0,5° E | −12,4° | 39,81 |
| 1920 | 0,0° | −13,0° | 40,12 |
| 1930 | 0,1° W | −13,5° | 40,44 |
| 1940 | 0,2° E | −13,9° | 40,78 |
| 1950 | 0,3° E | −14,1° | 41,25 |
| 1960 | 0,6° E | −14,2° | 41,35 |
| 1970 | 0,4° E | −14,1° | 41,28 |
| 1980 | 0,0° | −13,7° | 41,38 |
| 1990 | 0,4° W | −12,9° | 41,57 |
| 2000 | 0,1° W | −12,1° | 41,76 |
| 2010 | 0,1° W | −11,1° | 41,83 |
| 2020 | 0,1° W | −9,5° | 41,89 |
| 2025 | 0,0° | −8,9° | 41,90 |
| 2030* | 0,2° E | −8,4° | 41,89 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Setapak
Dla 350 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Malezja) średnie natężenie wynosi 41,7 µT, a średnia deklinacja 0,0°. Setapak zajmuje 160. miejsce na 350 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Selayang Baru Utara | 9 km | 0,0° | 41,9 |
| Kuala Lumpur | 9 km | 0,0° | 41,9 |
| Taman Petaling | 9 km | 0,0° | 41,9 |
| Kota Damansara | 17 km | 0,0° | 41,9 |
| Petaling Jaya | 17 km | 0,0° | 41,9 |
| Bukit Rahman Putra | 18 km | 0,0° | 41,9 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Setapak?
Około 41,9 µT (41 892 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 41,4 µT działa poziomo, a 6,3 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Setapak?
Deklinacja wynosi 0,0°: kompas wskazuje 0,0° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około +2,4′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę polarną – Setapak?
Setapak leży na szerokości geomagnetycznej −5,9°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Setapak?
Linie pola są nachylone pod kątem 8,7° do poziomu i skierowane z ziemi ku górze. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Setapak?
Nie. Przy około 42 µT pole Ziemi jest mniej więcej 119 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 71 613 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 52 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła