PL

Pole magnetyczne Ziemi – Shah Alam

W miejscowości Shah Alam (Selangor, Malezja) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 41,9 µT (41 919 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 0,0° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wychodzą z ziemi pod kątem 9,0° do poziomu.

3,09° N, 101,53° E · 53 m · Ludność: 740 750 · IGRF-14, listopad 2026

Wartości pola magnetycznego – Shah Alam

Całkowite natężenie
41,92 µT41 919 nT
Deklinacja
0,04° E+2,5′ rocznie
Inklinacja
−8,99°pole skierowane z ziemi
Składowa pozioma
41,40 µT41 404 nT
Składowa pionowa
−6,55 µTujemna = w górę
Składowa północna
41,40 µT41 404 nT
Składowa wschodnia
0,03 µT26 nT
Roczna zmiana pola
−2 nTrocznie
Szerokość geomagnetyczna
−6,0°odległość od równika magnetycznego
N

Północ geograficzna Północ magnetyczna

Deklinacja kompasu – Shah Alam

W miejscowości Shah Alam północ magnetyczna leży 0,0° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 0,0° (geograficzny = magnetyczny + 0,0°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o +2,5′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.

Zorza polarna – Shah Alam

Shah Alam leży na szerokości geomagnetycznej −6,0°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.

Prognoza zorzy i indeks Kp na żywo →

Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Shah Alam

Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Shah Alam zmieniła się z 1,0° E na 0,0°, a natężenie pola o +6,0 % (z 39,5 do 41,9 µT). Około 1980 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Shah Alam – od tego czasu kompas wskazuje na wschód od północy geograficznej.

−0,6−0,20,30,71,2190019251950197520002025
Deklinacja w stopniach (ujemna = zachód), 1900–2030
39,340,040,741,442,2190019251950197520002025
Całkowite natężenie w µT, 1900–2030
RokDeklinacjaInklinacjaCałkowite natężenie (µT)
19001,0° E−12,1°39,54
19100,5° E−12,7°39,82
19200,0°−13,3°40,13
19300,2° W−13,8°40,46
19400,1° E−14,2°40,81
19500,3° E−14,4°41,28
19600,5° E−14,5°41,38
19700,3° E−14,4°41,31
19800,0°−14,0°41,40
19900,5° W−13,2°41,59
20000,1° W−12,4°41,78
20100,1° W−11,5°41,86
20200,1° W−9,8°41,91
20250,0°−9,2°41,92
2030*0,2° E−8,7°41,91

* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.

Porównanie – Shah Alam

Dla 350 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Malezja) średnie natężenie wynosi 41,7 µT, a średnia deklinacja 0,0°. Shah Alam zajmuje 104. miejsce na 350 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).

Miasta w pobliżu

MiastoOdległośćDeklinacjaµT
Kampung Baru Subang7 km0,0°41,9
Petaling Jaya9 km0,0°41,9
Kota Damansara9 km0,0°41,9
Puchong13 km0,0°41,9
Bukit Rahman Putra15 km0,0°41,9
Taman Petaling18 km0,0°41,9

Wszystkie miasta: Selangor →

Najczęstsze pytania

Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Shah Alam?

Około 41,9 µT (41 919 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 41,4 µT działa poziomo, a 6,6 µT pionowo.

Jaka jest deklinacja magnetyczna – Shah Alam?

Deklinacja wynosi 0,0°: kompas wskazuje 0,0° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około +2,5′ (minut kątowych) rocznie.

Czy można zobaczyć zorzę polarną – Shah Alam?

Shah Alam leży na szerokości geomagnetycznej −6,0°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.

Jaka jest inklinacja magnetyczna – Shah Alam?

Linie pola są nachylone pod kątem 9,0° do poziomu i skierowane z ziemi ku górze. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.

Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Shah Alam?

Nie. Przy około 42 µT pole Ziemi jest mniej więcej 119 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 71 567 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.

Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 53 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła