Pole magnetyczne Ziemi – Santa Catarina
W miejscowości Santa Catarina (Nuevo León, Meksyk) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 43,2 µT (43 188 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 4,4° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 53,8° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Santa Catarina
- Całkowite natężenie
- 43,19 µT43 188 nT
- Deklinacja
- 4,39° E−4,7′ rocznie
- Inklinacja
- 53,79°pole skierowane w ziemię
- Składowa pozioma
- 25,51 µT25 515 nT
- Składowa pionowa
- 34,85 µTdodatnia = w dół
- Składowa północna
- 25,44 µT25 440 nT
- Składowa wschodnia
- 1,95 µT1 954 nT
- Roczna zmiana pola
- −116 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- 33,7°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Santa Catarina
W miejscowości Santa Catarina północ magnetyczna leży 4,4° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 4,4° (geograficzny = magnetyczny + 4,4°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o −4,7′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza polarna – Santa Catarina
Santa Catarina leży na szerokości geomagnetycznej 33,7°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Santa Catarina
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Santa Catarina zmieniła się z 8,6° E na 4,4° E, a natężenie pola o −15,7 % (z 51,2 do 43,2 µT).
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 8,6° E | 52,9° | 51,25 |
| 1910 | 9,1° E | 53,5° | 50,98 |
| 1920 | 9,7° E | 54,0° | 50,39 |
| 1930 | 10,0° E | 54,4° | 49,72 |
| 1940 | 10,3° E | 54,6° | 49,25 |
| 1950 | 10,1° E | 54,5° | 48,83 |
| 1960 | 9,8° E | 54,2° | 48,41 |
| 1970 | 9,1° E | 54,2° | 47,95 |
| 1980 | 8,3° E | 54,2° | 47,26 |
| 1990 | 7,7° E | 54,3° | 46,65 |
| 2000 | 7,1° E | 54,4° | 45,98 |
| 2010 | 6,1° E | 54,2° | 44,99 |
| 2020 | 5,0° E | 54,0° | 43,94 |
| 2025 | 4,5° E | 53,8° | 43,40 |
| 2030* | 4,1° E | 53,7° | 42,82 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Santa Catarina
Dla 624 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Meksyk) średnie natężenie wynosi 40,3 µT, a średnia deklinacja 4,1° E. Santa Catarina zajmuje 74. miejsce na 624 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Monterrey | 14 km | 4,3° E | 43,2 |
| San Nicolás de los Garza | 17 km | 4,3° E | 43,2 |
| Ciudad General Escobedo | 20 km | 4,3° E | 43,3 |
| Villa de Guadalupe | 20 km | 4,3° E | 43,2 |
| Ciudad Apodaca | 30 km | 4,3° E | 43,3 |
| Ciudad Benito Juárez | 37 km | 4,2° E | 43,2 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Santa Catarina?
Około 43,2 µT (43 188 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 25,5 µT działa poziomo, a 34,8 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Santa Catarina?
Deklinacja wynosi 4,4° E: kompas wskazuje 4,4° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około −4,7′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę polarną – Santa Catarina?
Santa Catarina leży na szerokości geomagnetycznej 33,7°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Santa Catarina?
Linie pola są nachylone pod kątem 53,8° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Santa Catarina?
Nie. Przy około 43 µT pole Ziemi jest mniej więcej 116 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 69 463 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 675 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła