PL

Pole magnetyczne Ziemi – Biała Podlaska

W miejscowości Biała Podlaska (Województwo lubelskie, Polska) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 50,7 µT (50 733 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 7,5° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 68,3° do poziomu.

52,03° N, 23,12° E · 142 m · Ludność: 57 541 · IGRF-14, listopad 2026

Wartości pola magnetycznego – Biała Podlaska

Całkowite natężenie
50,73 µT50 733 nT
Deklinacja
7,48° E+6,4′ rocznie
Inklinacja
68,31°pole skierowane w ziemię
Składowa pozioma
18,75 µT18 752 nT
Składowa pionowa
47,14 µTdodatnia = w dół
Składowa północna
18,59 µT18 592 nT
Składowa wschodnia
2,44 µT2 441 nT
Roczna zmiana pola
+55 nTrocznie
Szerokość geomagnetyczna
50,2°odległość od równika magnetycznego
N

Północ geograficzna Północ magnetyczna

Deklinacja kompasu – Biała Podlaska

W miejscowości Biała Podlaska północ magnetyczna leży 7,5° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 7,5° (geograficzny = magnetyczny + 7,5°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o +6,4′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.

Zorza polarna – Biała Podlaska

Biała Podlaska leży na szerokości geomagnetycznej 50,2°. Zorza staje się tu widoczna – nisko nad północnym horyzontem – od około Kp 8.

–Kp teraz

Ładowanie danych na żywo …

Prognoza zorzy i indeks Kp na żywo →

Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Biała Podlaska

Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Biała Podlaska zmieniła się z 4,7° W na 7,5° E, a natężenie pola o +7,2 % (z 47,3 do 50,7 µT). Około 1936 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Biała Podlaska – od tego czasu kompas wskazuje na wschód od północy geograficznej.

−6,0−2,21,55,39,1190019251950197520002025
Deklinacja w stopniach (ujemna = zachód), 1900–2030
46,747,949,050,151,3190019251950197520002025
Całkowite natężenie w µT, 1900–2030
RokDeklinacjaInklinacjaCałkowite natężenie (µT)
19004,7° W65,6°47,31
19103,9° W65,6°47,17
19202,4° W66,0°47,09
19300,9° W66,5°47,31
19400,5° E67,0°47,80
19501,5° E67,3°48,24
19602,3° E67,4°48,55
19702,6° E67,4°48,82
19803,0° E67,5°49,14
19903,6° E67,7°49,32
20004,3° E67,8°49,59
20105,3° E67,9°49,92
20206,7° E68,1°50,36
20257,3° E68,3°50,63
2030*7,8° E68,4°50,91

* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.

Porównanie – Biała Podlaska

Dla 344 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Polska) średnie natężenie wynosi 50,3 µT, a średnia deklinacja 6,5° E. Biała Podlaska zajmuje 53. miejsce na 344 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).

Miasta w pobliżu

MiastoOdległośćDeklinacjaµT
Międzyrzec Podlaski23 km7,4° E50,7
Brześć42 km7,6° E50,8
Radzyń Podlaski44 km7,3° E50,6
Siemiatycze47 km7,5° E50,8
Łuków52 km7,3° E50,6
Siedlce58 km7,3° E50,7

Wszystkie miasta: Województwo lubelskie →

Najczęstsze pytania

Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Biała Podlaska?

Około 50,7 µT (50 733 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 18,8 µT działa poziomo, a 47,1 µT pionowo.

Jaka jest deklinacja magnetyczna – Biała Podlaska?

Deklinacja wynosi 7,5° E: kompas wskazuje 7,5° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około +6,4′ (minut kątowych) rocznie.

Czy można zobaczyć zorzę polarną – Biała Podlaska?

Biała Podlaska leży na szerokości geomagnetycznej 50,2°. Zorza staje się tu widoczna – nisko nad północnym horyzontem – od około Kp 8.

Jaka jest inklinacja magnetyczna – Biała Podlaska?

Linie pola są nachylone pod kątem 68,3° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.

Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Biała Podlaska?

Nie. Przy około 51 µT pole Ziemi jest mniej więcej 99 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 59 133 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.

Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 142 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła