Pole magnetyczne Ziemi – Pruszcz Gdański
W miejscowości Pruszcz Gdański (Województwo pomorskie, Polska) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 50,9 µT (50 891 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 6,9° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 69,6° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Pruszcz Gdański
- Całkowite natężenie
- 50,89 µT50 891 nT
- Deklinacja
- 6,87° E+7,9′ rocznie
- Inklinacja
- 69,65°pole skierowane w ziemię
- Składowa pozioma
- 17,70 µT17 699 nT
- Składowa pionowa
- 47,71 µTdodatnia = w dół
- Składowa północna
- 17,57 µT17 572 nT
- Składowa wschodnia
- 2,12 µT2 117 nT
- Roczna zmiana pola
- +52 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- 53,0°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Pruszcz Gdański
W miejscowości Pruszcz Gdański północ magnetyczna leży 6,9° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 6,9° (geograficzny = magnetyczny + 6,9°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o +7,9′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza polarna – Pruszcz Gdański
Pruszcz Gdański leży na szerokości geomagnetycznej 53,0°. Zorza staje się tu widoczna – nisko nad północnym horyzontem – od około Kp 7.
Ładowanie danych na żywo …
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Pruszcz Gdański
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Pruszcz Gdański zmieniła się z 6,9° W na 6,9° E, a natężenie pola o +6,4 % (z 47,8 do 50,9 µT). Około 1952 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Pruszcz Gdański – od tego czasu kompas wskazuje na wschód od północy geograficznej.
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 6,9° W | 67,5° | 47,82 |
| 1910 | 6,0° W | 67,4° | 47,66 |
| 1920 | 4,5° W | 67,7° | 47,51 |
| 1930 | 2,9° W | 68,1° | 47,65 |
| 1940 | 1,4° W | 68,6° | 48,04 |
| 1950 | 0,1° W | 68,9° | 48,42 |
| 1960 | 0,7° E | 68,9° | 48,71 |
| 1970 | 1,0° E | 68,9° | 48,99 |
| 1980 | 1,6° E | 68,9° | 49,32 |
| 1990 | 2,4° E | 69,1° | 49,51 |
| 2000 | 3,3° E | 69,2° | 49,80 |
| 2010 | 4,4° E | 69,3° | 50,13 |
| 2020 | 5,9° E | 69,5° | 50,54 |
| 2025 | 6,6° E | 69,6° | 50,80 |
| 2030* | 7,3° E | 69,7° | 51,05 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Pruszcz Gdański
Dla 344 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Polska) średnie natężenie wynosi 50,3 µT, a średnia deklinacja 6,5° E. Pruszcz Gdański zajmuje 32. miejsce na 344 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Ujeścisko-Łostowice | 7 km | 6,9° E | 50,9 |
| Gdańsk | 10 km | 6,9° E | 50,9 |
| Przymorze Wielkie | 17 km | 6,9° E | 50,9 |
| Sopot | 21 km | 6,9° E | 50,9 |
| Tczew | 21 km | 6,9° E | 50,9 |
| Osowa | 22 km | 6,9° E | 50,9 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Pruszcz Gdański?
Około 50,9 µT (50 891 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 17,7 µT działa poziomo, a 47,7 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Pruszcz Gdański?
Deklinacja wynosi 6,9° E: kompas wskazuje 6,9° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około +7,9′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę polarną – Pruszcz Gdański?
Pruszcz Gdański leży na szerokości geomagnetycznej 53,0°. Zorza staje się tu widoczna – nisko nad północnym horyzontem – od około Kp 7.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Pruszcz Gdański?
Linie pola są nachylone pod kątem 69,6° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Pruszcz Gdański?
Nie. Przy około 51 µT pole Ziemi jest mniej więcej 98 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 58 950 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 12 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła