Pole magnetyczne Ziemi – Rustenburg
W miejscowości Rustenburg (Prowincja Północno-Zachodnia, Republika Południowej Afryki) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 28,1 µT (28 079 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 19,7° na zachód od północy geograficznej. Linie pola wychodzą z ziemi pod kątem 61,8° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Rustenburg
- Całkowite natężenie
- 28,08 µT28 079 nT
- Deklinacja
- 19,68° W−14,9′ rocznie
- Inklinacja
- −61,83°pole skierowane z ziemi
- Składowa pozioma
- 13,26 µT13 256 nT
- Składowa pionowa
- −24,75 µTujemna = w górę
- Składowa północna
- 12,48 µT12 482 nT
- Składowa wschodnia
- −4,46 µT−4 463 nT
- Roczna zmiana pola
- −17 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- −26,9°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Rustenburg
W miejscowości Rustenburg północ magnetyczna leży 19,7° na zachód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, odejmij 19,7° (geograficzny = magnetyczny − 19,7°); w odwrotną stronę dodaj. Deklinacja zmienia się o −14,9′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza południowa – Rustenburg
Rustenburg leży na szerokości geomagnetycznej −26,9°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Rustenburg
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Rustenburg zmieniła się z 22,9° W na 19,7° W, a natężenie pola o −23,9 % (z 36,9 do 28,1 µT).
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 22,9° W | −58,2° | 36,88 |
| 1910 | 20,9° W | −59,5° | 36,27 |
| 1920 | 18,5° W | −60,5° | 35,37 |
| 1930 | 17,1° W | −61,1° | 34,29 |
| 1940 | 16,8° W | −61,7° | 33,45 |
| 1950 | 16,9° W | −62,2° | 32,81 |
| 1960 | 17,1° W | −62,6° | 32,00 |
| 1970 | 16,9° W | −63,3° | 31,06 |
| 1980 | 16,0° W | −64,0° | 30,10 |
| 1990 | 15,6° W | −64,0° | 29,28 |
| 2000 | 16,2° W | −63,6° | 28,61 |
| 2010 | 17,1° W | −63,2° | 28,38 |
| 2020 | 18,1° W | −62,5° | 28,18 |
| 2025 | 19,2° W | −62,0° | 28,11 |
| 2030* | 20,5° W | −61,5° | 28,03 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Rustenburg
Dla 297 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Republika Południowej Afryki) średnie natężenie wynosi 27,7 µT, a średnia deklinacja 23,6° W. Rustenburg zajmuje 149. miejsce na 297 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Krugersdorp | 71 km | 20,5° W | 28,1 |
| Roodepoort | 84 km | 20,7° W | 28,1 |
| Soshanguve | 89 km | 19,7° W | 28,3 |
| Randburg | 90 km | 20,6° W | 28,2 |
| Soweto | 91 km | 20,9° W | 28,1 |
| Pretoria | 95 km | 20,2° W | 28,3 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Rustenburg?
Około 28,1 µT (28 079 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 13,3 µT działa poziomo, a 24,8 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Rustenburg?
Deklinacja wynosi 19,7° W: kompas wskazuje 19,7° na zachód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około −14,9′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę południową – Rustenburg?
Rustenburg leży na szerokości geomagnetycznej −26,9°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Rustenburg?
Linie pola są nachylone pod kątem 61,8° do poziomu i skierowane z ziemi ku górze. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Rustenburg?
Nie. Przy około 28 µT pole Ziemi jest mniej więcej 178 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 106 843 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 1 171 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła