PL

Pole magnetyczne Ziemi – Konstanca

W miejscowości Konstanca (Okręg Konstanca, Rumunia) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 49,1 µT (49 118 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 6,6° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 62,1° do poziomu.

44,18° N, 28,63° E · 40 m · Ludność: 317 832 · IGRF-14, listopad 2026

Wartości pola magnetycznego – Konstanca

Całkowite natężenie
49,12 µT49 118 nT
Deklinacja
6,63° E+3,3′ rocznie
Inklinacja
62,11°pole skierowane w ziemię
Składowa pozioma
22,97 µT22 975 nT
Składowa pionowa
43,41 µTdodatnia = w dół
Składowa północna
22,82 µT22 821 nT
Składowa wschodnia
2,65 µT2 654 nT
Roczna zmiana pola
+54 nTrocznie
Szerokość geomagnetyczna
41,7°odległość od równika magnetycznego
N

Północ geograficzna Północ magnetyczna

Deklinacja kompasu – Konstanca

W miejscowości Konstanca północ magnetyczna leży 6,6° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 6,6° (geograficzny = magnetyczny + 6,6°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o +3,3′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.

Zorza polarna – Konstanca

Konstanca leży na szerokości geomagnetycznej 41,7°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.

Prognoza zorzy i indeks Kp na żywo →

Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Konstanca

Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Konstanca zmieniła się z 3,2° W na 6,6° E, a natężenie pola o +9,1 % (z 45,0 do 49,1 µT). Około 1926 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Konstanca – od tego czasu kompas wskazuje na wschód od północy geograficznej.

−4,2−1,21,84,87,8190019251950197520002025
Deklinacja w stopniach (ujemna = zachód), 1900–2030
44,545,847,148,449,7190019251950197520002025
Całkowite natężenie w µT, 1900–2030
RokDeklinacjaInklinacjaCałkowite natężenie (µT)
19003,2° W58,6°45,02
19102,2° W58,7°44,94
19200,8° W59,2°45,04
19300,5° E59,8°45,44
19401,5° E60,3°46,11
19502,2° E60,7°46,69
19602,9° E60,9°47,05
19703,1° E61,0°47,32
19803,4° E61,1°47,60
19903,8° E61,3°47,75
20004,2° E61,5°47,94
20105,1° E61,6°48,25
20206,2° E61,9°48,73
20256,5° E62,1°49,02
2030*6,8° E62,2°49,29

* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.

Porównanie – Konstanca

Dla 126 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Rumunia) średnie natężenie wynosi 49,2 µT, a średnia deklinacja 6,5° E. Konstanca zajmuje 72. miejsce na 126 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).

Miasta w pobliżu

MiastoOdległośćDeklinacjaµT
Warna122 km6,4° E48,7
Bukareszt203 km6,4° E48,9
Odessa305 km7,4° E50,0
Kiszyniów315 km7,3° E50,0
Jassy342 km7,2° E49,9
Sultangazi342 km6,1° E48,1

Wszystkie miasta: Okręg Konstanca →

Najczęstsze pytania

Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Konstanca?

Około 49,1 µT (49 118 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 23,0 µT działa poziomo, a 43,4 µT pionowo.

Jaka jest deklinacja magnetyczna – Konstanca?

Deklinacja wynosi 6,6° E: kompas wskazuje 6,6° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około +3,3′ (minut kątowych) rocznie.

Czy można zobaczyć zorzę polarną – Konstanca?

Konstanca leży na szerokości geomagnetycznej 41,7°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.

Jaka jest inklinacja magnetyczna – Konstanca?

Linie pola są nachylone pod kątem 62,1° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.

Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Konstanca?

Nie. Przy około 49 µT pole Ziemi jest mniej więcej 102 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 61 078 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.

Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 40 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła