Pole magnetyczne Ziemi – Omdurman
W miejscowości Omdurman (Chartum, Sudan) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 37,6 µT (37 578 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 3,6° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 17,2° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Omdurman
- Całkowite natężenie
- 37,58 µT37 578 nT
- Deklinacja
- 3,60° E+0,2′ rocznie
- Inklinacja
- 17,21°pole skierowane w ziemię
- Składowa pozioma
- 35,89 µT35 894 nT
- Składowa pionowa
- 11,12 µTdodatnia = w dół
- Składowa północna
- 35,82 µT35 824 nT
- Składowa wschodnia
- 2,25 µT2 253 nT
- Roczna zmiana pola
- +13 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- 13,1°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Omdurman
W miejscowości Omdurman północ magnetyczna leży 3,6° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 3,6° (geograficzny = magnetyczny + 3,6°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o +0,2′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza polarna – Omdurman
Omdurman leży na szerokości geomagnetycznej 13,1°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Omdurman
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Omdurman zmieniła się z 4,9° W na 3,6° E, a natężenie pola o +6,4 % (z 35,3 do 37,6 µT). Około 1969 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Omdurman – od tego czasu kompas wskazuje na wschód od północy geograficznej.
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 4,9° W | 12,9° | 35,31 |
| 1910 | 3,6° W | 12,7° | 35,29 |
| 1920 | 2,2° W | 13,1° | 35,38 |
| 1930 | 1,3° W | 13,5° | 35,62 |
| 1940 | 0,8° W | 13,7° | 36,07 |
| 1950 | 0,8° W | 13,8° | 36,46 |
| 1960 | 0,3° W | 14,2° | 36,85 |
| 1970 | 0,0° | 14,2° | 36,97 |
| 1980 | 0,7° E | 14,2° | 36,99 |
| 1990 | 1,4° E | 14,7° | 36,96 |
| 2000 | 2,1° E | 15,3° | 37,02 |
| 2010 | 2,8° E | 15,9° | 37,22 |
| 2020 | 3,5° E | 16,7° | 37,45 |
| 2025 | 3,6° E | 17,1° | 37,55 |
| 2030* | 3,6° E | 17,4° | 37,62 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Omdurman
Dla 76 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Sudan) średnie natężenie wynosi 36,9 µT, a średnia deklinacja 3,4° E. Omdurman zajmuje 18. miejsce na 76 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Khartoum North | 6 km | 3,6° E | 37,6 |
| Chartum | 12 km | 3,6° E | 37,5 |
| Wad Madani | 178 km | 3,4° E | 37,2 |
| Kosti | 277 km | 3,4° E | 36,6 |
| Al-Kadarif | 360 km | 3,2° E | 37,2 |
| El Obeid | 366 km | 3,5° E | 36,4 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Omdurman?
Około 37,6 µT (37 578 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 35,9 µT działa poziomo, a 11,1 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Omdurman?
Deklinacja wynosi 3,6° E: kompas wskazuje 3,6° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około +0,2′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę polarną – Omdurman?
Omdurman leży na szerokości geomagnetycznej 13,1°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Omdurman?
Linie pola są nachylone pod kątem 17,2° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Omdurman?
Nie. Przy około 38 µT pole Ziemi jest mniej więcej 133 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 79 835 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 391 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła