PL

Pole magnetyczne Ziemi – Beylikdüzü

W miejscowości Beylikdüzü (Stambuł, Turcja) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 48,1 µT (48 080 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 6,0° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 58,9° do poziomu.

40,98° N, 28,64° E · 102 m · Ludność: 415 290 · IGRF-14, listopad 2026

Wartości pola magnetycznego – Beylikdüzü

Całkowite natężenie
48,08 µT48 080 nT
Deklinacja
6,03° E+2,7′ rocznie
Inklinacja
58,89°pole skierowane w ziemię
Składowa pozioma
24,84 µT24 843 nT
Składowa pionowa
41,17 µTdodatnia = w dół
Składowa północna
24,71 µT24 705 nT
Składowa wschodnia
2,61 µT2 612 nT
Roczna zmiana pola
+50 nTrocznie
Szerokość geomagnetyczna
38,6°odległość od równika magnetycznego
N

Północ geograficzna Północ magnetyczna

Deklinacja kompasu – Beylikdüzü

W miejscowości Beylikdüzü północ magnetyczna leży 6,0° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 6,0° (geograficzny = magnetyczny + 6,0°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o +2,7′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.

Zorza polarna – Beylikdüzü

Beylikdüzü leży na szerokości geomagnetycznej 38,6°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.

Prognoza zorzy i indeks Kp na żywo →

Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Beylikdüzü

Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Beylikdüzü zmieniła się z 3,5° W na 6,0° E, a natężenie pola o +9,6 % (z 43,9 do 48,1 µT). Około 1928 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Beylikdüzü – od tego czasu kompas wskazuje na wschód od północy geograficznej.

−4,5−1,61,34,27,1190019251950197520002025
Deklinacja w stopniach (ujemna = zachód), 1900–2030
43,344,746,047,448,7190019251950197520002025
Całkowite natężenie w µT, 1900–2030
RokDeklinacjaInklinacjaCałkowite natężenie (µT)
19003,5° W55,3°43,86
19102,5° W55,3°43,79
19201,1° W55,8°43,93
19300,2° E56,4°44,36
19401,1° E56,9°45,06
19501,8° E57,4°45,69
19602,4° E57,6°46,06
19702,6° E57,7°46,32
19802,9° E57,8°46,60
19903,3° E58,0°46,75
20003,8° E58,2°46,92
20104,6° E58,4°47,22
20205,6° E58,7°47,70
20256,0° E58,9°47,99
2030*6,2° E59,0°48,24

* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.

Porównanie – Beylikdüzü

Dla 417 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Turcja) średnie natężenie wynosi 48,0 µT, a średnia deklinacja 6,0° E. Beylikdüzü zajmuje 205. miejsce na 417 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).

Miasta w pobliżu

MiastoOdległośćDeklinacjaµT
Esenyurt6 km6,0° E48,1
Küçükçekmece11 km6,0° E48,1
Bahçelievler19 km6,1° E48,1
Bağcılar19 km6,1° E48,1
Esenler21 km6,1° E48,1
Sultangazi24 km6,1° E48,1

Wszystkie miasta: Stambuł →

Najczęstsze pytania

Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Beylikdüzü?

Około 48,1 µT (48 080 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 24,8 µT działa poziomo, a 41,2 µT pionowo.

Jaka jest deklinacja magnetyczna – Beylikdüzü?

Deklinacja wynosi 6,0° E: kompas wskazuje 6,0° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około +2,7′ (minut kątowych) rocznie.

Czy można zobaczyć zorzę polarną – Beylikdüzü?

Beylikdüzü leży na szerokości geomagnetycznej 38,6°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.

Jaka jest inklinacja magnetyczna – Beylikdüzü?

Linie pola są nachylone pod kątem 58,9° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.

Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Beylikdüzü?

Nie. Przy około 48 µT pole Ziemi jest mniej więcej 104 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 62 395 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.

Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 102 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła