PL

Pole magnetyczne Ziemi – Sultanbeyli

W miejscowości Sultanbeyli (Stambuł, Turcja) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 48,1 µT (48 137 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 6,1° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 58,9° do poziomu.

40,96° N, 29,27° E · 151 m · Ludność: 358 201 · IGRF-14, listopad 2026

Wartości pola magnetycznego – Sultanbeyli

Całkowite natężenie
48,14 µT48 137 nT
Deklinacja
6,09° E+2,6′ rocznie
Inklinacja
58,93°pole skierowane w ziemię
Składowa pozioma
24,84 µT24 844 nT
Składowa pionowa
41,23 µTdodatnia = w dół
Składowa północna
24,70 µT24 704 nT
Składowa wschodnia
2,63 µT2 634 nT
Roczna zmiana pola
+50 nTrocznie
Szerokość geomagnetyczna
38,5°odległość od równika magnetycznego
N

Północ geograficzna Północ magnetyczna

Deklinacja kompasu – Sultanbeyli

W miejscowości Sultanbeyli północ magnetyczna leży 6,1° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 6,1° (geograficzny = magnetyczny + 6,1°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o +2,6′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.

Zorza polarna – Sultanbeyli

Sultanbeyli leży na szerokości geomagnetycznej 38,5°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.

Prognoza zorzy i indeks Kp na żywo →

Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Sultanbeyli

Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Sultanbeyli zmieniła się z 3,3° W na 6,1° E, a natężenie pola o +9,7 % (z 43,9 do 48,1 µT). Około 1927 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Sultanbeyli – od tego czasu kompas wskazuje na wschód od północy geograficznej.

−4,3−1,41,54,37,2190019251950197520002025
Deklinacja w stopniach (ujemna = zachód), 1900–2030
43,444,746,147,448,7190019251950197520002025
Całkowite natężenie w µT, 1900–2030
RokDeklinacjaInklinacjaCałkowite natężenie (µT)
19003,3° W55,2°43,88
19102,3° W55,3°43,82
19200,9° W55,8°43,97
19300,4° E56,4°44,41
19401,3° E56,9°45,12
19501,9° E57,4°45,75
19602,6° E57,6°46,13
19702,7° E57,7°46,39
19803,0° E57,8°46,66
19903,4° E58,0°46,81
20003,9° E58,2°46,97
20104,7° E58,4°47,27
20205,7° E58,7°47,76
20256,0° E58,9°48,04
2030*6,2° E59,0°48,30

* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.

Porównanie – Sultanbeyli

Dla 417 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Turcja) średnie natężenie wynosi 48,0 µT, a średnia deklinacja 6,0° E. Sultanbeyli zajmuje 171. miejsce na 417 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).

Miasta w pobliżu

MiastoOdległośćDeklinacjaµT
Sancaktepe6 km6,1° E48,1
Maltepe10 km6,1° E48,1
Ataşehir13 km6,1° E48,1
Ümraniye14 km6,1° E48,1
Üsküdar23 km6,1° E48,1
Şişli26 km6,1° E48,1

Wszystkie miasta: Stambuł →

Najczęstsze pytania

Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Sultanbeyli?

Około 48,1 µT (48 137 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 24,8 µT działa poziomo, a 41,2 µT pionowo.

Jaka jest deklinacja magnetyczna – Sultanbeyli?

Deklinacja wynosi 6,1° E: kompas wskazuje 6,1° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około +2,6′ (minut kątowych) rocznie.

Czy można zobaczyć zorzę polarną – Sultanbeyli?

Sultanbeyli leży na szerokości geomagnetycznej 38,5°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.

Jaka jest inklinacja magnetyczna – Sultanbeyli?

Linie pola są nachylone pod kątem 58,9° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.

Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Sultanbeyli?

Nie. Przy około 48 µT pole Ziemi jest mniej więcej 104 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 62 322 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.

Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 151 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła