Pole magnetyczne Ziemi – Algier
W miejscowości Algier (Prowincja Algier, Algieria) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 44,1 µT (44 117 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 2,1° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 51,0° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Algier
- Całkowite natężenie
- 44,12 µT44 117 nT
- Deklinacja
- 2,14° E+6,3′ rocznie
- Inklinacja
- 51,03°pole skierowane w ziemię
- Składowa pozioma
- 27,75 µT27 748 nT
- Składowa pionowa
- 34,30 µTdodatnia = w dół
- Składowa północna
- 27,73 µT27 729 nT
- Składowa wschodnia
- 1,04 µT1 037 nT
- Roczna zmiana pola
- +32 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- 38,4°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Algier
W miejscowości Algier północ magnetyczna leży 2,1° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 2,1° (geograficzny = magnetyczny + 2,1°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o +6,3′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza polarna – Algier
Algier leży na szerokości geomagnetycznej 38,4°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Algier
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Algier zmieniła się z 12,9° W na 2,1° E, a natężenie pola o +4,0 % (z 42,4 do 44,1 µT). Około 2008 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Algier – od tego czasu kompas wskazuje na wschód od północy geograficznej.
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 12,9° W | 53,7° | 42,43 |
| 1910 | 12,1° W | 53,2° | 42,23 |
| 1920 | 10,7° W | 52,8° | 41,98 |
| 1930 | 9,1° W | 52,5° | 41,87 |
| 1940 | 7,7° W | 52,2° | 42,04 |
| 1950 | 6,3° W | 52,1° | 42,35 |
| 1960 | 5,3° W | 51,9° | 42,54 |
| 1970 | 4,4° W | 51,6° | 42,68 |
| 1980 | 3,2° W | 51,2° | 42,91 |
| 1990 | 2,0° W | 51,1° | 43,07 |
| 2000 | 0,9° W | 51,1° | 43,29 |
| 2010 | 0,2° E | 51,0° | 43,57 |
| 2020 | 1,4° E | 50,9° | 43,87 |
| 2025 | 1,9° E | 51,0° | 44,06 |
| 2030* | 2,5° E | 51,1° | 44,22 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Algier
Dla 295 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Algieria) średnie natężenie wynosi 43,6 µT, a średnia deklinacja 2,1° E. Algier zajmuje 94. miejsce na 295 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Al-Bulajda | 37 km | 2,1° E | 44,0 |
| Constantine | 318 km | 2,8° E | 44,3 |
| Palma de Mallorca | 318 km | 2,2° E | 45,2 |
| Oran | 353 km | 1,3° E | 43,3 |
| Alicante | 362 km | 1,4° E | 44,5 |
| Murcja | 398 km | 1,3° E | 44,3 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Algier?
Około 44,1 µT (44 117 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 27,7 µT działa poziomo, a 34,3 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Algier?
Deklinacja wynosi 2,1° E: kompas wskazuje 2,1° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około +6,3′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę polarną – Algier?
Algier leży na szerokości geomagnetycznej 38,4°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Algier?
Linie pola są nachylone pod kątem 51,0° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Algier?
Nie. Przy około 44 µT pole Ziemi jest mniej więcej 113 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 68 001 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 113 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła