PL

Pole magnetyczne Ziemi – Portoviejo

W miejscowości Portoviejo (Manabí, Ekwador) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 28,0 µT (28 022 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 3,5° na zachód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 18,7° do poziomu.

1,06° S, 80,45° W · 90 m · Ludność: 321 800 · IGRF-14, listopad 2026

Wartości pola magnetycznego – Portoviejo

Całkowite natężenie
28,02 µT28 022 nT
Deklinacja
3,53° W−10,8′ rocznie
Inklinacja
18,69°pole skierowane w ziemię
Składowa pozioma
26,54 µT26 545 nT
Składowa pionowa
8,98 µTdodatnia = w dół
Składowa północna
26,49 µT26 494 nT
Składowa wschodnia
−1,64 µT−1 635 nT
Roczna zmiana pola
−72 nTrocznie
Szerokość geomagnetyczna
8,0°odległość od równika magnetycznego
N

Północ geograficzna Północ magnetyczna

Deklinacja kompasu – Portoviejo

W miejscowości Portoviejo północ magnetyczna leży 3,5° na zachód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, odejmij 3,5° (geograficzny = magnetyczny − 3,5°); w odwrotną stronę dodaj. Deklinacja zmienia się o −10,8′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.

Zorza południowa – Portoviejo

Portoviejo leży na szerokości geomagnetycznej 8,0°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.

Prognoza zorzy i indeks Kp na żywo →

Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Portoviejo

Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Portoviejo zmieniła się z 7,7° E na 3,5° W, a natężenie pola o −16,8 % (z 33,7 do 28,0 µT). Około 2004 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Portoviejo – od tego czasu kompas wskazuje na zachód od północy geograficznej.

−5,3−1,71,85,48,9190019251950197520002025
Deklinacja w stopniach (ujemna = zachód), 1900–2030
27,229,030,832,634,4190019251950197520002025
Całkowite natężenie w µT, 1900–2030
RokDeklinacjaInklinacjaCałkowite natężenie (µT)
19007,7° E14,3°33,68
19107,5° E16,2°33,74
19207,4° E18,4°33,76
19307,1° E19,8°33,73
19406,8° E20,7°33,72
19506,4° E20,6°33,38
19605,5° E20,5°32,77
19704,5° E20,5°32,06
19803,3° E20,9°31,48
19901,9° E21,1°30,91
20000,4° E21,1°30,25
20100,8° W20,5°29,42
20202,3° W19,3°28,55
20253,2° W18,8°28,15
2030*4,1° W18,4°27,79

* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.

Porównanie – Portoviejo

Dla 71 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Ekwador) średnie natężenie wynosi 27,7 µT, a średnia deklinacja 4,2° W. Portoviejo zajmuje 19. miejsce na 71 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).

Miasta w pobliżu

MiastoOdległośćDeklinacjaµT
Durán141 km3,8° W27,5
Guayaquil141 km3,7° W27,5
Santo Domingo168 km4,6° W28,2
Ambato205 km4,8° W27,7
Quito233 km5,0° W28,1
Cuenca261 km4,2° W27,2

Wszystkie miasta: Manabí →

Najczęstsze pytania

Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Portoviejo?

Około 28,0 µT (28 022 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 26,5 µT działa poziomo, a 9,0 µT pionowo.

Jaka jest deklinacja magnetyczna – Portoviejo?

Deklinacja wynosi 3,5° W: kompas wskazuje 3,5° na zachód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około −10,8′ (minut kątowych) rocznie.

Czy można zobaczyć zorzę południową – Portoviejo?

Portoviejo leży na szerokości geomagnetycznej 8,0°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.

Jaka jest inklinacja magnetyczna – Portoviejo?

Linie pola są nachylone pod kątem 18,7° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.

Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Portoviejo?

Nie. Przy około 28 µT pole Ziemi jest mniej więcej 178 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 107 060 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.

Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 90 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła