Pole magnetyczne Ziemi – Guayaquil
W miejscowości Guayaquil (Prowincja Guayas, Ekwador) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 27,5 µT (27 530 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 3,7° na zachód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 16,7° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Guayaquil
- Całkowite natężenie
- 27,53 µT27 530 nT
- Deklinacja
- 3,72° W−11,0′ rocznie
- Inklinacja
- 16,67°pole skierowane w ziemię
- Składowa pozioma
- 26,37 µT26 373 nT
- Składowa pionowa
- 7,90 µTdodatnia = w dół
- Składowa północna
- 26,32 µT26 317 nT
- Składowa wschodnia
- −1,71 µT−1 712 nT
- Roczna zmiana pola
- −71 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- 6,9°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Guayaquil
W miejscowości Guayaquil północ magnetyczna leży 3,7° na zachód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, odejmij 3,7° (geograficzny = magnetyczny − 3,7°); w odwrotną stronę dodaj. Deklinacja zmienia się o −11,0′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza południowa – Guayaquil
Guayaquil leży na szerokości geomagnetycznej 6,9°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Guayaquil
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Guayaquil zmieniła się z 7,9° E na 3,7° W, a natężenie pola o −17,0 % (z 33,2 do 27,5 µT). Około 2003 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Guayaquil – od tego czasu kompas wskazuje na zachód od północy geograficznej.
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 7,9° E | 12,4° | 33,17 |
| 1910 | 7,7° E | 14,4° | 33,21 |
| 1920 | 7,5° E | 16,6° | 33,23 |
| 1930 | 7,2° E | 18,0° | 33,20 |
| 1940 | 6,8° E | 18,8° | 33,18 |
| 1950 | 6,3° E | 18,8° | 32,82 |
| 1960 | 5,4° E | 18,7° | 32,22 |
| 1970 | 4,4° E | 18,6° | 31,51 |
| 1980 | 3,2° E | 19,1° | 30,94 |
| 1990 | 1,8° E | 19,2° | 30,37 |
| 2000 | 0,3° E | 19,2° | 29,72 |
| 2010 | 0,9° W | 18,6° | 28,92 |
| 2020 | 2,5° W | 17,3° | 28,05 |
| 2025 | 3,4° W | 16,8° | 27,66 |
| 2030* | 4,3° W | 16,4° | 27,31 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Guayaquil
Dla 71 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Ekwador) średnie natężenie wynosi 27,7 µT, a średnia deklinacja 4,2° W. Guayaquil zajmuje 50. miejsce na 71 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Durán | 6 km | 3,8° W | 27,5 |
| Cuenca | 126 km | 4,2° W | 27,2 |
| Portoviejo | 141 km | 3,5° W | 28,0 |
| Ambato | 176 km | 4,8° W | 27,7 |
| Santo Domingo | 230 km | 4,6° W | 28,2 |
| Quito | 266 km | 5,0° W | 28,1 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Guayaquil?
Około 27,5 µT (27 530 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 26,4 µT działa poziomo, a 7,9 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Guayaquil?
Deklinacja wynosi 3,7° W: kompas wskazuje 3,7° na zachód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około −11,0′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę południową – Guayaquil?
Guayaquil leży na szerokości geomagnetycznej 6,9°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Guayaquil?
Linie pola są nachylone pod kątem 16,7° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Guayaquil?
Nie. Przy około 28 µT pole Ziemi jest mniej więcej 182 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 108 972 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 14 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła