PL

Pole magnetyczne Ziemi – Muntinlupa

W miejscowości Muntinlupa (Calabarzon, Filipiny) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 41,2 µT (41 153 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 2,7° na zachód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 17,2° do poziomu.

14,39° N, 121,05° E · 14 m · Ludność: 552 225 · IGRF-14, listopad 2026

Wartości pola magnetycznego – Muntinlupa

Całkowite natężenie
41,15 µT41 153 nT
Deklinacja
2,70° W−2,1′ rocznie
Inklinacja
17,25°pole skierowane w ziemię
Składowa pozioma
39,30 µT39 303 nT
Składowa pionowa
12,20 µTdodatnia = w dół
Składowa północna
39,26 µT39 259 nT
Składowa wschodnia
−1,85 µT−1 851 nT
Roczna zmiana pola
+16 nTrocznie
Szerokość geomagnetyczna
5,5°odległość od równika magnetycznego
N

Północ geograficzna Północ magnetyczna

Deklinacja kompasu – Muntinlupa

W miejscowości Muntinlupa północ magnetyczna leży 2,7° na zachód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, odejmij 2,7° (geograficzny = magnetyczny − 2,7°); w odwrotną stronę dodaj. Deklinacja zmienia się o −2,1′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.

Zorza polarna – Muntinlupa

Muntinlupa leży na szerokości geomagnetycznej 5,5°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.

Prognoza zorzy i indeks Kp na żywo →

Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Muntinlupa

Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Muntinlupa zmieniła się z 0,9° E na 2,7° W, a natężenie pola o +4,3 % (z 39,5 do 41,2 µT). Około 1970 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Muntinlupa – od tego czasu kompas wskazuje na zachód od północy geograficznej.

−3,2−2,1−1,00,11,2190019251950197520002025
Deklinacja w stopniach (ujemna = zachód), 1900–2030
39,339,840,340,941,4190019251950197520002025
Całkowite natężenie w µT, 1900–2030
RokDeklinacjaInklinacjaCałkowite natężenie (µT)
19000,9° E15,7°39,46
19100,7° E15,2°39,65
19200,6° E14,8°39,70
19300,5° E14,5°39,76
19400,6° E14,4°39,90
19500,7° E14,3°40,20
19600,2° E14,1°40,24
19700,0°13,9°40,28
19800,6° W13,8°40,43
19900,9° W14,2°40,66
20001,1° W15,1°40,78
20101,4° W15,7°40,75
20202,3° W16,7°41,04
20252,6° W17,1°41,12
2030*2,8° W17,5°41,20

* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.

Porównanie – Muntinlupa

Dla 518 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Filipiny) średnie natężenie wynosi 40,7 µT, a średnia deklinacja 2,4° W. Muntinlupa zajmuje 204. miejsce na 518 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).

Miasta w pobliżu

MiastoOdległośćDeklinacjaµT
San Pedro3 km2,7° W41,1
Biñan6 km2,7° W41,1
Las Piñas10 km2,7° W41,2
Paranaque City11 km2,7° W41,2
Imus13 km2,7° W41,2
Dasmariñas14 km2,7° W41,2

Wszystkie miasta: Calabarzon →

Najczęstsze pytania

Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Muntinlupa?

Około 41,2 µT (41 153 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 39,3 µT działa poziomo, a 12,2 µT pionowo.

Jaka jest deklinacja magnetyczna – Muntinlupa?

Deklinacja wynosi 2,7° W: kompas wskazuje 2,7° na zachód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około −2,1′ (minut kątowych) rocznie.

Czy można zobaczyć zorzę polarną – Muntinlupa?

Muntinlupa leży na szerokości geomagnetycznej 5,5°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.

Jaka jest inklinacja magnetyczna – Muntinlupa?

Linie pola są nachylone pod kątem 17,2° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.

Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Muntinlupa?

Nie. Przy około 41 µT pole Ziemi jest mniej więcej 121 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 72 899 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.

Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 14 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła