Pole magnetyczne Ziemi – San Pedro
W miejscowości San Pedro (Calabarzon, Filipiny) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 41,1 µT (41 143 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 2,7° na zachód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 17,2° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – San Pedro
- Całkowite natężenie
- 41,14 µT41 143 nT
- Deklinacja
- 2,69° W−2,1′ rocznie
- Inklinacja
- 17,18°pole skierowane w ziemię
- Składowa pozioma
- 39,31 µT39 308 nT
- Składowa pionowa
- 12,15 µTdodatnia = w dół
- Składowa północna
- 39,26 µT39 264 nT
- Składowa wschodnia
- −1,85 µT−1 847 nT
- Roczna zmiana pola
- +16 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- 5,5°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – San Pedro
W miejscowości San Pedro północ magnetyczna leży 2,7° na zachód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, odejmij 2,7° (geograficzny = magnetyczny − 2,7°); w odwrotną stronę dodaj. Deklinacja zmienia się o −2,1′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza polarna – San Pedro
San Pedro leży na szerokości geomagnetycznej 5,5°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – San Pedro
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości San Pedro zmieniła się z 0,9° E na 2,7° W, a natężenie pola o +4,3 % (z 39,4 do 41,1 µT). Około 1970 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością San Pedro – od tego czasu kompas wskazuje na zachód od północy geograficznej.
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 0,9° E | 15,6° | 39,45 |
| 1910 | 0,7° E | 15,1° | 39,64 |
| 1920 | 0,6° E | 14,7° | 39,70 |
| 1930 | 0,5° E | 14,4° | 39,75 |
| 1940 | 0,6° E | 14,3° | 39,89 |
| 1950 | 0,7° E | 14,2° | 40,19 |
| 1960 | 0,3° E | 14,0° | 40,24 |
| 1970 | 0,0° | 13,8° | 40,27 |
| 1980 | 0,5° W | 13,8° | 40,42 |
| 1990 | 0,9° W | 14,1° | 40,65 |
| 2000 | 1,1° W | 15,0° | 40,77 |
| 2010 | 1,4° W | 15,6° | 40,75 |
| 2020 | 2,3° W | 16,6° | 41,03 |
| 2025 | 2,6° W | 17,0° | 41,11 |
| 2030* | 2,8° W | 17,5° | 41,19 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – San Pedro
Dla 518 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Filipiny) średnie natężenie wynosi 40,7 µT, a średnia deklinacja 2,4° W. San Pedro zajmuje 210. miejsce na 518 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Muntinlupa | 3 km | 2,7° W | 41,2 |
| Biñan | 4 km | 2,7° W | 41,1 |
| Las Piñas | 12 km | 2,7° W | 41,2 |
| Dasmariñas | 12 km | 2,7° W | 41,2 |
| Cabuyao | 13 km | 2,7° W | 41,1 |
| Paranaque City | 14 km | 2,7° W | 41,2 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – San Pedro?
Około 41,1 µT (41 143 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 39,3 µT działa poziomo, a 12,2 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – San Pedro?
Deklinacja wynosi 2,7° W: kompas wskazuje 2,7° na zachód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około −2,1′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę polarną – San Pedro?
San Pedro leży na szerokości geomagnetycznej 5,5°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – San Pedro?
Linie pola są nachylone pod kątem 17,2° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – San Pedro?
Nie. Przy około 41 µT pole Ziemi jest mniej więcej 122 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 72 916 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 17 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła