Pole magnetyczne Ziemi – Zamboanga
W miejscowości Zamboanga (Zamboanga Peninsula, Filipiny) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 39,9 µT (39 874 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 1,4° na zachód od północy geograficznej. Linie pola wnikają w ziemię pod kątem 0,5° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Zamboanga
- Całkowite natężenie
- 39,87 µT39 874 nT
- Deklinacja
- 1,38° W−2,4′ rocznie
- Inklinacja
- 0,52°pole skierowane w ziemię
- Składowa pozioma
- 39,87 µT39 873 nT
- Składowa pionowa
- 0,36 µTdodatnia = w dół
- Składowa północna
- 39,86 µT39 861 nT
- Składowa wschodnia
- −0,96 µT−959 nT
- Roczna zmiana pola
- +2 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- −1,9°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Zamboanga
W miejscowości Zamboanga północ magnetyczna leży 1,4° na zachód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, odejmij 1,4° (geograficzny = magnetyczny − 1,4°); w odwrotną stronę dodaj. Deklinacja zmienia się o −2,4′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza polarna – Zamboanga
Zamboanga leży na szerokości geomagnetycznej −1,9°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Zamboanga
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Zamboanga zmieniła się z 1,8° E na 1,4° W, a natężenie pola o +3,3 % (z 38,6 do 39,9 µT). Około 2009 roku linia agoniczna (zerowa deklinacja) przeszła nad miejscowością Zamboanga – od tego czasu kompas wskazuje na zachód od północy geograficznej.
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 1,8° E | −0,4° | 38,59 |
| 1910 | 1,8° E | −1,0° | 38,81 |
| 1920 | 1,7° E | −1,5° | 38,90 |
| 1930 | 1,7° E | −1,8° | 38,98 |
| 1940 | 1,8° E | −1,9° | 39,08 |
| 1950 | 2,1° E | −2,0° | 39,35 |
| 1960 | 1,5° E | −2,2° | 39,37 |
| 1970 | 1,3° E | −2,6° | 39,44 |
| 1980 | 0,7° E | −2,9° | 39,61 |
| 1990 | 0,4° E | −2,7° | 39,84 |
| 2000 | 0,3° E | −1,8° | 39,83 |
| 2010 | 0,1° W | −1,1° | 39,73 |
| 2020 | 0,9° W | −0,1° | 39,86 |
| 2025 | 1,3° W | 0,3° | 39,87 |
| 2030* | 1,5° W | 0,8° | 39,88 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Zamboanga
Dla 518 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Filipiny) średnie natężenie wynosi 40,7 µT, a średnia deklinacja 2,4° W. Zamboanga zajmuje 380. miejsce na 518 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Cotabato | 242 km | 1,5° W | 39,6 |
| Budta | 263 km | 1,5° W | 39,6 |
| Malingao | 266 km | 1,5° W | 39,6 |
| Iligan | 281 km | 1,7° W | 39,6 |
| Iligan City | 297 km | 1,7° W | 39,6 |
| Cagayan de Oro | 333 km | 1,7° W | 39,6 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Zamboanga?
Około 39,9 µT (39 874 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 39,9 µT działa poziomo, a 0,4 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Zamboanga?
Deklinacja wynosi 1,4° W: kompas wskazuje 1,4° na zachód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około −2,4′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę polarną – Zamboanga?
Zamboanga leży na szerokości geomagnetycznej −1,9°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Zamboanga?
Linie pola są nachylone pod kątem 0,5° do poziomu i skierowane w głąb ziemi. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Zamboanga?
Nie. Przy około 40 µT pole Ziemi jest mniej więcej 125 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 75 237 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 9 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła