Pole magnetyczne Ziemi – Manukau City
W miejscowości Manukau City (Auckland, Nowa Zelandia) pole magnetyczne Ziemi ma indukcję 53,5 µT (53 534 nanotesli). Igła kompasu wskazuje 20,4° na wschód od północy geograficznej. Linie pola wychodzą z ziemi pod kątem 62,9° do poziomu.
Wartości pola magnetycznego – Manukau City
- Całkowite natężenie
- 53,53 µT53 534 nT
- Deklinacja
- 20,44° E+3,3′ rocznie
- Inklinacja
- −62,91°pole skierowane z ziemi
- Składowa pozioma
- 24,38 µT24 382 nT
- Składowa pionowa
- −47,66 µTujemna = w górę
- Składowa północna
- 22,85 µT22 847 nT
- Składowa wschodnia
- 8,51 µT8 514 nT
- Roczna zmiana pola
- −34 nTrocznie
- Szerokość geomagnetyczna
- −40,0°odległość od równika magnetycznego
Północ geograficzna Północ magnetyczna
Deklinacja kompasu – Manukau City
W miejscowości Manukau City północ magnetyczna leży 20,4° na wschód od północy geograficznej. Aby zamienić azymut z kompasu na azymut mapy, dodaj 20,4° (geograficzny = magnetyczny + 20,4°); w odwrotną stronę odejmij. Deklinacja zmienia się o +3,3′ rocznie, więc starsze mapy podają nieaktualną wartość.
Zorza południowa – Manukau City
Manukau City leży na szerokości geomagnetycznej −40,0°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jak zmieniało się pole magnetyczne od 1900 roku – Manukau City
Od 1900 roku deklinacja w miejscowości Manukau City zmieniła się z 14,5° E na 20,4° E, a natężenie pola o −4,5 % (z 56,0 do 53,5 µT).
| Rok | Deklinacja | Inklinacja | Całkowite natężenie (µT) |
|---|---|---|---|
| 1900 | 14,5° E | −61,7° | 56,04 |
| 1910 | 14,7° E | −62,0° | 56,15 |
| 1920 | 15,1° E | −62,3° | 56,11 |
| 1930 | 15,7° E | −62,5° | 56,08 |
| 1940 | 16,2° E | −62,6° | 56,03 |
| 1950 | 16,9° E | −62,6° | 56,01 |
| 1960 | 17,6° E | −62,7° | 55,78 |
| 1970 | 18,4° E | −62,8° | 55,44 |
| 1980 | 19,0° E | −62,9° | 55,13 |
| 1990 | 19,4° E | −62,9° | 54,78 |
| 2000 | 19,4° E | −62,9° | 54,41 |
| 2010 | 19,5° E | −62,9° | 54,03 |
| 2020 | 20,0° E | −62,9° | 53,75 |
| 2025 | 20,3° E | −62,9° | 53,60 |
| 2030* | 20,6° E | −62,9° | 53,43 |
* 2030: prognoza na podstawie zmienności wiekowej IGRF-14.
Porównanie – Manukau City
Dla 47 miast powyżej 15 000 mieszkańców (kraj: Nowa Zelandia) średnie natężenie wynosi 54,9 µT, a średnia deklinacja 22,2° E. Manukau City zajmuje 38. miejsce na 47 pod względem natężenia pola (1 = najsilniejsze).
Miasta w pobliżu
| Miasto | Odległość | Deklinacja | µT |
|---|---|---|---|
| Auckland | 19 km | 20,3° E | 53,5 |
| Wellington | 478 km | 23,3° E | 55,6 |
| Christchurch | 752 km | 24,7° E | 57,2 |
| Newcastle | 2 147 km | 12,6° E | 56,4 |
| Central Coast | 2 166 km | 12,7° E | 56,7 |
| Sydney | 2 167 km | 12,8° E | 57,0 |
Najczęstsze pytania
Jak silne jest pole magnetyczne Ziemi – Manukau City?
Około 53,5 µT (53 534 nanotesli) przy powierzchni (IGRF-14, listopad 2026). Z tego 24,4 µT działa poziomo, a 47,7 µT pionowo.
Jaka jest deklinacja magnetyczna – Manukau City?
Deklinacja wynosi 20,4° E: kompas wskazuje 20,4° na wschód od północy geograficznej. Obecnie zmienia się o około +3,3′ (minut kątowych) rocznie.
Czy można zobaczyć zorzę południową – Manukau City?
Manukau City leży na szerokości geomagnetycznej −40,0°. Zorza praktycznie nigdy nie jest tu widoczna; tylko historyczne superburze, jak zdarzenie Carringtona z 1859 roku, sięgnęły tak daleko w stronę równika.
Jaka jest inklinacja magnetyczna – Manukau City?
Linie pola są nachylone pod kątem 62,9° do poziomu i skierowane z ziemi ku górze. Swobodnie zawieszona igła magnetyczna odchyla się dokładnie o ten kąt.
Czy pole magnetyczne jest szkodliwe – Manukau City?
Nie. Przy około 54 µT pole Ziemi jest mniej więcej 93 razy słabsze od magnesu na lodówkę i 56 039 razy słabsze od rezonansu magnetycznego 3 T. Życie na Ziemi rozwinęło się w tym polu.
Obliczono za pomocą International Geomagnetic Reference Field (IGRF-14) na listopad 2026 na wysokości 43 m n.p.m. Lokalne anomalie (złoża rud, konstrukcje stalowe, linie energetyczne) mogą powodować odchylenia o kilka stopni. Metodologia i źródła